งวิพากษ์วิจารณ์จากคนพวกนี้เลยอดเดือดดาลไม่ได้ เมื่อสืบจนรู้ที่มาของถ้อยคำเหล่านั้นจึงรีบใช้เงินสั่งคนให้ลอบไปสั่งสอนเวิงอั๋งอีกฝั่ายจะได้ไม่กล้าพูดเหลวไหลอีก
เพียงแต่การสั่งสอนครั้งนี้ลุกลามบานปลายใหญ่โต
เวิงอั๋งดำเนินชีวิตโดยปราศจากความยับยั้งชั่งใจ ไม่ค่อยมีเงินติดตัว หลายวันที่ผ่านมาไม่รู้ไปคบหาสหายคนใดเข้า ถึงกับมอบเงินให้เขาจำนวนไม่น้อย ทำให้ยิ่งเตร็ดเตร่ด้วยความย่ามใจวัน ๆ จมอยู่แต่กับไหสุรา
วันนั้นเขาเพิ่งเดินออกจากเหลาอาหารก็ถูกคนกลุ่มหนึ่งใช้กระสอบคลุมร่าง
หมัดต่อยเท้าเตะ ใช้ถ้อยคำด่าทอดูหมิ่น
ร่างกายของบัณฑิตเดิมก็อ่อนแอจนทนถูกทุบตีไม่ไหวอยู่แล้ว เขาจึงได้รับบาดเจ็บสาหัสจนกระอักโลหิตทันที โชคดีขณะนั้นคนขององครักษ์เสื้อแพรเดินลาดตระเวนยามราตรีออกมาจากตรอกมืด ผู้คุมกองพันโจวอิ๋นจือวรยุทธ์สูงส่งหยุดยั้งคนชั่วทำร้ายร่างกายได้สำเร็จ ทั้งยังจับกุมเหล่าอันธพาลคุมตัวไปไต่สวนที่ศาลาว่าการ
การลงทัณฑ์ขององครักษ์เสื้อแพรล้ำเลิศเพียงใดเล่า
ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยามไก่อ่อนพวกนี้ก็ร่ำไห้คร่ำครวญร้องหาบุพการี สารภาพหมดเปลือกว่าเซียวเยี่ยเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง
จวนกั๋วกงต้องพยายามติดสินบนผู้ไต่สวนอย่างที่สุดเพื่อมิให้ข่าวรั่วไหล
แต่โลกนี้ไหนเลยจะมีความลับกอปรกับผู้ประสบเหตุครั้งนี้คือเวิงอั๋ง บัณฑิตผู้เดินทางมาสอบที่เมืองหลวงและมีบรรดาศักดิ์ซึ่งได้รับจากการสอบ เรื่องจึงลุกลามบานปลายประ
