ลังลองชุดที่บรรดาหญิงปักผ้าจากร้านเสียนอวิ๋นตัดมาให้
เป็นผ้าแพรแดนสู่สีครามอ่อนชั้นเลิศ
ชายกระโปรงปักลายต้นยี่โถอันงดงามหลายกิ่ง นางมีรูปร่างสะโอดสะอง เมื่อสวมชุดและหมุนกายเล็กน้อยช่วงเอวก็ดูคอดกิ่ว นางเห็นแล้วพึงพอใจมาก
สาวใช้ข้างกายยกยอปอปันเสียเลิศเลอ“คุณหนูของพวกเราช่างเหมือนเทพธิดาลงมาจากสรวงสวรรค์เสียจริง สวมชุดนี้แล้วงามเป็นล้นพ้นขับผิวพรรณยิ่งนัก คุณหนูใหญ่จวนตระกูลเจียงอะไรนั่นไหนเลยจะงามและมีความรู้ความสามารถเท่าคุณหนูของพวกเรา ได้ยินว่าหลินจืออ๋องทรงสุภาพและสง่างาม เจียงเสวี่ยฮุ่ยผู้นั้นกลับจืดชืดน่าเบื่อ เช่นนี้แล้วท่านอ๋องจะโปรดได้อย่างไรล่ะเจ้าคะ เมื่อถึงวันคัดเลือก หากท่านสวมชุดนี้รับรองว่าผู้อื่นเห็นแล้วต้องตาค้างตำแหน่งพระชายาท่านอ๋องไม่พ้นตกเป็นของท่านแน่นอนเจ้าค่ะ!”
ช่วงหลายวันที่ผ่านมาโหยวเย่ว์กระหยิ่มใจอย่างยิ่ง
เนื่องจากจวนปั๋อต้องจ่ายเงินเพื่อประกันตัวนางออกจากคุก คนในจวนจึงเคืองแค้นโหยวเย่ว์อยู่ช่วงหนึ่ง อย่างไรเสียก็มูลค่าสูงถึงหนึ่งหมื่นห้าพันตำลึง ไม่ว่าใครก็ต้องกระอักเลือดทว่าหลังเกิดเรื่องนางก็เดือดดาล นำเงินสะสมทั้งหมดไปซื้อหุ้นนาเกลือตระกูลเหรินจำนวนสี่พันหุ้นด้วยโทสะ
ต่อมาเมื่อเหรินเหวยจื้อสู่ขอนางแพศยาโหยวฟางอิ๋น เขาก็เกรงว่านางจะขัดขวางจึงยัดอั่งเปาให้สองพันตำลึง
ทำให้นางมีเงินเหลือเฟือ
คราแรกที่ท่านปั๋อกับปั๋อฮูหยินรู้ว่านางใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายนำเ