(1)กว่าคณะเดินทางจะกลับถึงเมืองหลวงด้วยความปลอดภัยก็ล่วงเข้ายามราตรี
จวนตระกูลเจียงส่งคนมารอที่ประตูเมืองอยู่ก่อนแล้ว
เจียงปั๋อโหยวถึงกับมารับด้วยตนเอง
ในเมื่อบุตรีเข้าไปพัวพันกับการต่อสู้ครั้งนี้อย่างพิสดารแล้วปลอดภัยกลับมา เมื่อพบเซี่ยเวยจึงกล่าวแสดงความซาบซึ้งบุญคุณตามที่เคยเอ่ยถึงในจดหมายซ้ำอีกอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะสั่งให้บ่าวภายในจวนรีบไปรับตัวเจียงเสวี่ยหนิงเมืองหลวงผ่านพ้นการฉลองเทศกาลคืนส่งท้ายปีเก่าไปแล้ว วันที่หนึ่งเดือนหนึ่งถือเป็นวันมงคล ตกกลางคืนจัดงานเทศกาลโคมไฟอันแสนครึกครื้น
ถนนสายยาวพลุกพล่านจอแจ ตึกรามบ้านช่องเรียงรายแน่นขนัด
ทั้งหมดเป็นสิ่งที่คุ้นเคย ทว่ายามเจียงเสวี่ยหนิงทอดสายตามองจากในรถม้ากลับรู้สึกแปลกตาอยู่บ้าง ราวกับเป็นภาพลวงตาที่ไม่อาจจับต้องได้ยิ่งกว่าปั่าเขาลำเนาไพรที่พบเห็นภายนอกเสียอีก
การผจญภัยสั้น ๆ ซึ่งเหมือนห้วงแห่งความฝันสิ้นสุดแล้ว
กำแพงประตูสูงตระหง่านของจวนตระกูลเจียงตั้งอยู่ท่ามกลางคฤหาสน์ของตระกูลผู้มั่งมีแต่ถึงกระนั้นกลับไม่เด่นสะดุดตาสักเท่าใด แสดงให้เห็นถึงการปฏิบัติตามหลักคำสอนอันเข้มงวดที่สืบทอดกันมาอย่างช้านาน นอกจากนี้ยังมีโคมไฟฉลองเทศกาลแขวนตรงประตู หากมิใช่ผู้อยู่ในเหตุการณ์ละก็ เพียงมองจากภายนอกจะไม่อาจรู้เลยว่าครอบครัวนี้ประสบเหตุบุตรีสูญหายในช่วงหลายวันที่ผ่านมา
เจียงเสวี่ยหนิงเพิ่งจะเดินเลี้ยวเข้าเรือนส่วนหลังก็ได้ยินเสียงร่ำไห้ข
