แทงเข้าไปในรถม้า!
แควก!
ผ้าม่านพลันโหว่เป็นรูขนาดมหึมา
เซียวติ้งเฟยถูกขังอยู่ภายในรถ แม้โง่เง่าไร้ความสามารถแต่ก็พกกระบี่ติดตัว เขาชักกระบี่มากุมตั้งแต่รู้ว่ามีนักฆ่า ยามนี้เมื่อดาบของนักฆ่าแทงเข้ามาจึงใช้กระบี่ขวางทันที!
ต่อมาก็ได้ยินเสียง ‘ฉึก ฉึก’ สองครั้ง
ลูกเกาทัณฑ์ขนอินทรีทองสองดอกพุ่งมาถึงในเวลาไล่เลี่ยกัน พุ่งทะลุหว่างคิ้วเจาะกะโหลกนักฆ่าทั้งสอง!
เซียวติ้งเฟยมองออกไปข้างนอก…
คนผู้หนึ่งยืนอย่างมั่นคงใต้เงาไม้เก่าแก่ริมปั่าเป็นเตาฉินหนุ่มน้อยสวมชุดสีน้ำเงินซึ่งไม่ค่อยปรากฏตัวให้เห็นข้างกายเซี่ยเวยนั่นเอง เขาถือคันศรสะพายลูกเกาทัณฑ์ ยิงหนึ่งดอกต่อหนึ่งคนด้วยท่าทางไม่เร็วไม่ช้า!
ไม่นานนักคนก็ล้มระเนระนาดเกลื่อนพื้น
ยามนี้ถึงค่อยเห็นเซี่ยเวยเลิกผ้าม่านก้าวออกมา ก่อนจะยืนกวาดสายตามองภาพการต่อสู้อันแสนจะโหดร้ายจากบนที่นั่งสารถีพร้อมออกคำสั่งเรียบ ๆ “จับเป็นกลับมาสักคน”
เตาฉินลอบเบ้ปาก
ถึงจะไม่พอใจอยู่บ้าง ทว่าสุดท้ายแล้วลูกเกาทัณฑ์ดอกสุดท้ายบนสายก็เล็งต่ำลงเล็กน้อย
เกิดเสียง ‘ฟึบ’ กรีดผ่านอากาศ
ลูกเกาทัณฑ์หลุดจากแล่งกลายสภาพเป็นสายอสุนีบาต เสียบทะลุหัวไหล่นักฆ่าคนสุดท้ายอย่างอุกอาจ พละกำลังมหาศาล ถึงกับตรึงคนผู้นี้กับแผ่นไม้หนาทางด้านหนึ่งของรถม้าเซียวติ้งเฟย!
เซียวติ้งเฟยยังอยู่ในตัวรถ เมื่อเห็นลูกเกาทัณฑ์ทะลุแผ่นไม้เข้ามาก็ตกใจจนขนหัวลุก!
เขาพลันเปล่งเสียงบริภาษอย่างอดไม่ได้“ชำ
