”
หวงเฉียนพลันตะลึงงัน
——————–
1. ตั๊กแตนจับจั๊กจั่น นกขมิ้นอยู่ข้างหลัง เป็นสำนวน หมายถึงขณะจ้องเล่นงานคนอื่นก็คาดไม่ถึงว่ามีคนจ้องเล่นงานตนเช่นกันบทที่ 131 ยอมสละตน (4)ชั่วพริบตาต่อมา ความเย็นเยียบก็แผ่ซ่านจากหัวใจ ใช่แล้ว นางเป็นใคร ตลอดทางที่ผ่านมาพวกเราไม่รู้สถานะของสตรีผู้นี้แม้แต่น้อย รู้เพียงว่านางเป็นคนที่จางเจอเอาใจใส่ เพียงแต่การที่จางเจอเอาใจใส่นางก็ไม่ได้หมายความว่าผู้กุมชะตาชีวิตสถานะสูงส่งผู้นี้ของพวกเราจะพลอยใส่ใจนางด้วยเสียหน่อย!
การจับตัวเจียงเสวี่ยหนิงมาข่มขู่อีกฝั่ายจึงเป็นไปไม่ได้เลย!
ครั้นบังเกิดความคิดเช่นนี้ เหงื่อเย็นเยียบก็ผุดบนหน้าผากหวงเฉียน เขาตื่นตระหนกจนเสียสมาธิแต่ก็ยังได้ยินเสียงตะโกนของอู๋เฟิงว่า“ระวัง!”
ประกายแสงเย็นวาบพุ่งแฉลบเข้ามา มีดสั้นเปล่งประกายวาววับเล่มหนึ่งพุ่งโจมตีหวงเฉียนจากพุ่มหญ้ารกชัฏด้านหลัง มีดเล่มนั้นเฉือนท้ายทอยเขาด้วยความรวดเร็วดั่งสายอสุนีบาตเรี่ยวแรงที่ใช้แทบจะตัดลำคอหวงเฉียนขาดครึ่ง!
โลหิตพลันสาดกระจายประดุจไอหมอก!
แทบจะทันทีนั้นมือข้างหนึ่งก็ยื่นคว้าดาบในมือหวงเฉียน ทำให้ตอนร่วงหล่นไม่ได้ปาดลำคอเจียงเสวี่ยหนิงเข้า!
ยามนี้ทุกคนถึงมองเห็นเงาร่างราวกับภูตพรายนั่น
รูปร่างไม่สูง กระทั่งว่ายังเตี้ยกว่าเจียงเสวี่ยหนิงหนึ่งช่วงศีรษะ
ผมเปียชี้ฟั้ายังคงมัดด้วยเชือกแดงเหมือนเก่าทว่าสีหน้าไร้ซึ่งความร่าเริงที่ทุกคนคุ้นเคย มีเพียงความเจ
