ปด้วยก็จะต้องไตร่ตรองให้รอบคอบ กระทั่งว่ายังถูกบีบให้มาช่วยเหลือด้วยซ้ำ!
บทที่ 131 ยอมสละตน (2)หากเดิมพันชนะ นางจะช่วยชีวิตจางเจอไว้ได้
หากเดิมพันแพ้ นางก็แค่ชดใช้ชีวิตตนให้จางเจอ
เพราะฉะนั้นเมื่อเจียงเสวี่ยหนิงต้องมาเผชิญหน้ากับโทสะของจางเจอเช่นนี้ นางจึงพลันขื่นขมและน้อยใจ ทว่าพริบตาต่อมาก็รู้ว่าความขุ่นเคืองของจางเจอเกิดจากความห่วงใยและหัวเสีย นางจึงรู้สึกอบอุ่นแทน
เจียงเสวี่ยหนิงเบ้าตาแดง
ชาติก่อนนางติดค้างจางเจอ นางรังแกเขา หาเรื่องเขา และระบายอารมณ์ใส่เขา ชาตินี้นางจึงถือว่าตนทำเพื่อชดใช้ให้เขา
สรุปคือนางเต็มใจประสบความทุกข์ยาก
เจียงเสวี่ยหนิงไม่อยากปิดบังความรู้สึกของตนเอง ยังคงจ้องมองเขาอย่างแน่วแน่ น้ำตาร่วงเผาะ กล่าวปนสะอื้นหน่อย ๆ “ข้าเป็นห่วงท่าน”
รอยแดงหลายสายที่ปรากฏบนใบหน้าอันบอบบางนั้นทิ่มแทงนัยน์ตาเป็นพิเศษ
เพลิงโทสะอันคุโชนของจางเจอถูกนางราดรดจนมอดดับ ดวงใจเจ็บแปลบดั่งถูกแส้เฆี่ยน เดิมทีหนีไปได้แล้วยังจะย้อนกลับมา ยังจะเพื่ออะไรได้อีกเล่า
แม้เขารู้อยู่แก่ใจ แต่ก็ไม่อาจควบคุมโทสะที่ผุดพรายกะทันหันจนนำหน้าสติ
อย่างไรก็ตามยามนี้มิใช่เวลาเหมาะจะมาสนทนากันเท่าไรนัก
เมื่อเห็นสาวกนิกายสวรรค์ถูกโจมตีจนล่าถอยกรูกันย้อนกลับมาทางนี้ใหม่ จางเจอก็ไม่มีเวลาพูดอะไรอีก เขาฉวยมือเจียงเสวี่ยหนิงแล้วดึงนางมาอยู่ข้างกายด้วยใบหน้าเย็นชา ยกดาบขวางพาหลบไปยังสถานที่ที่ปลอดภัยกว่านี้
มือข
