มดินเผาหยาบ ๆ พร้อมกู่ร้องเสียงดังว่า “เคารพฟั้าเคารพดิน เคารพความเท่าเทียม” ก่อนจะเชิดหน้ากรอกสุราลงคอไปสามชาม ท่วงท่าเปียมด้วยบุคลิกของชายชาตรีผู้เหี้ยมหาญ
จางเจอไม่ชินกับการดื่มสุราเป็นทุนเดิม
แต่อยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ก็ไม่อาจปฏิเสธได้เขาจึงแหงนศีรษะร่วมดื่มสุรากับทุกคนไปสามชาม สุราร้อนแรงรสชาติบาดลำคอจนบังเกิดความรู้สึกอยากกระแอมไอ แผดเผาจนถึงหัวใจและปอด ทว่าสภาวะอารมณ์ของเขากลับสงบเยือกเย็นมากขึ้นเรื่อย ๆ มิได้เผยความขลาดกลัวสักกระผีก
ทุกคนเห็นแล้วปรบมือโห่ร้องชมเชย
เมื่อดื่มสุราเสร็จ เฝิงหมิงอวี่กลับเผยสีหน้าลำบากใจพร้อมเอ่ยว่า “หัวหน้าสาขา ข้ามีอยู่เรื่องหนึ่ง ไม่ทราบว่าควรจะพูดออกมาดีหรือไม่…”
เมื่อพูดจบเขาก็มองรอบด้าน
อู๋เฟิงรู้ใจ พูดปนหัวเราะว่า “เช่นนั้นก็เข้าไปคุยกัน เชิญ!”เขาโบกมือเชื้อเชิญให้ทุกคนเข้าไปในวิหาร
ภายในวิหารใหญ่ประดิษฐานรูปปันสามมหาเทพ[1] เก้าอี้สองตัวตรงตำแหน่งที่นั่งประธานนั้น อู๋เฟิงนั่งตัวซ้าย ส่วนทางขวาเว้นไว้ให้เซียวติ้งเฟย
สำหรับบุคคลสำคัญที่เหลือให้นั่งเรียงตามลำดับ
อาจเพราะจางเจอเกี่ยวข้องกับ ‘ตู้จวินซานเหริน’ พวกของเฝิงหมิงอวี่จึงเชิญให้เขานั่งตำแหน่งแรกทางซ้ายมือของที่นั่งประธาน ส่วนผู้อื่นที่มีความอาวุโสภายในพรรคต่างรวมตัวกันด้านหลังฝูงชนหรือไม่ก็ยืนอยู่ภายนอกวิหาร เมิ่งหยางปราศจากที่นั่ง ยืนกอดอกมองดูด้วยรอยยิ้มแปลกประหลาดอยู่ตรงมุมวิหาร
เม
