ขาอีกคราด้วยทีท่าลำบากใจ
เฝิงหมิงอวี่พลันร่ำร้องในใจ
ดีนักนะ
ต่างคนต่างมีแผนการ!
สาขาใหญ่อยู่ไกลถึงจินหลิง ทั้งยังคนละทิศทางกับทงโจว เมืองหนึ่งอยู่ทางใต้อีกเมืองอยู่ทางเหนือ แม้สาขาทงโจวจะรับคำสั่งจากสาขาใหญ่ให้ลอบจับตาดูความเคลื่อนไหวที่เมืองหลวงแต่อย่างไรเสียสาขาทงโจวกับสาขาใหญ่ก็ห่างกันเกินไป ตรงกับสำนวน ‘แม่ทัพอยู่ไกลไม่จำเป็นต้องรับคำสั่งกองทัพ’ ยิ่งไปกว่านั้นเมืองทงโจวกลับอยู่ใกล้เมืองหลวงยิ่งนัก ด้านหนึ่งอู๋เฟิงจึงต้องฟังคำสั่งจากสาขาใหญ่ ส่วนอีกด้านนั้นคาดว่าเขายังคงกริ่งเกรงตู้จวินซานเหรินหากจางเจออยู่ใต้สังกัดตู้จวินซานเหรินจริง การจับตัวจางเจอก่อนแล้วค่อยส่งสารไปไต่ถามคงทำให้ตู้จวินไม่สบอารมณ์เป็นแน่แท้
อู๋เฟิงเองก็มีเรื่องให้หวั่นเกรงเหมือนกัน
เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มตึงเครียดพร้อมปะทะได้ทุกเมื่อและทุกคนต่างมองมาที่ตน อู๋เฟิงจึงอดไตร่ตรองครั้งแล้วครั้งเล่าไม่ได้ บังเกิดความคิดจะช่วยคลี่คลายสถานการณ์ “ผู้ที่เดินทางกลับมาจากการปล้นคุกมีจำนวนมาก ไม่ควรรีบร้อนตัดสิน เกรงว่ายังไม่ทันจับตัวไส้ศึกได้ก็ทำลายความสมานฉันท์เสียแล้ว ไม่คุ้มเลยจริงๆ”
จางเจอหลุบตาไม่กล่าวคำ คนนอกเห็นว่าเขาปราศจากอาการร้อนตัว ไม่เหมือนไส้ศึกของราชสำนักจริง ๆ
เฝิงหมิงอวี่ไหนเลยจะยอมฟังวาจาของอู๋เฟิง
หากเอ่ยถึงสถานะภายในนิกาย เขาอยู่สูงกว่าอู๋เฟิงขั้นหนึ่ง ยามนี้คำพูดของอีกฝั่ายกระตุ้นโทสะเขาเข้าแล้ว เ
