กว่า จะได้ไม่ถูกพวกเขาจับตัวกลับเมืองหลวงและจะได้ไม่ต้องเป็นที่รองรับอารมณ์ใครอีก!”
ครั้นความคิดตกตะกอน นางก็มองโรงเตี๊ยมแห่งนั้นเป็นครั้งสุดท้าย หมุนกายไม่เข้าไป กลับฉวยโอกาสขณะเมืองทงโจวเพิ่งตื่นจากหลับใหลใต้แสงรุ่งอรุณและผู้คนสัญจรยังไม่มาก วิ่งมุ่งหน้าไปทางประตูเมืองด้วยฝีเท้าอันแผ่วเบาว่องไว
เงินที่พกติดตัวมีเพียงพอให้เดินทางไปถึงแดนสู่
นางสังเกตตั้งแต่ตอนเข้าเมืองมาเมื่อคืนแล้วว่าระหว่างทางมีร้านเช่ารถม้า เงินที่ตนถือครองมากพอจะซื้อสาวใช้และสารถีอย่างละรายกระทั่งว่ายังซื้อองครักษ์ร่างกายแข็งแรงกำยำได้อีกคนด้วย ตลอดการเดินทางไปยังแดนสู่จะได้ปลอดภัยขึ้นบ้าง
ยามเหมันต์ท้องนภาสว่างช้า แม้บุคคลภายนอกซึ่งเดินทางเข้าเมืองจะมีน้อยลงแต่ร้านค้าทั้งหลายยังดำเนินกิจการดังเดิม เป็นเพราะพวกเขาอยากฉกฉวยโอกาสช่วงท้ายปีขายสินค้าเฉลิมฉลองเทศกาลให้มากขึ้นอีกสักนิดเพื่อครอบครัวจะได้มีเนื้อเพิ่มสักหลาย ๆ ชามในวันฉลองเทศกาลปีใหม่
ด้วยเหตุนี้เมื่อเจียงเสวี่ยหนิงเดินไปได้พักหนึ่งจึงพบว่าผู้คนสัญจรทยอยเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ
ร้านเช่ารถม้าอยู่เบื้องหน้า
เสาธงเอียงโผล่มาท่ามกลางสายลมหนาวผู้คนเดินเข้าออกบริเวณประตูใหญ่
บนถนนไม่ไกลจากร้านเช่ารถม้าเท่าใดนักมีคนเปิดร้านน้ำชา เขาเพิ่งต้มน้ำเสร็จและกำลังจะชงชาให้ผู้มาหยุดพักเท้า
“ปีนี้หนาวมากจริง ๆ”
“นี่จะนับว่าหนาวได้อย่างไร ชายแดนทางเหนือนั่นต่างหากเรียกว่าหน
