งกับญาติหรือ”
หัวคิ้วเจียงเสวี่ยหนิงกระตุกอย่างรุนแรง “ไม่มา?!”
เมื่อครู่เสียวเปั่าจงใจเอ่ยถึงร้านขายยาหย่งติ้งกับนาง…
เดิมทีนึกว่าอีกฝั่ายจะมาส่งข่าวเสียอีก!
ผิดปกติ
เรื่องนี้ผิดปกติแล้วจริง ๆ !เจียงเสวี่ยหนิงคิดมาถึงจุดนี้ก็ไม่อาจสงบเยือกเย็นได้อีกต่อไป นางก้าวเข้าร้านโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง เอ่ยโพล่งว่า “ท่านหมอของพวกเจ้าอยู่ที่ใด ข้ามีธุระจะพบเขา!”
วิชาแพทย์ของท่านหมอจางแห่งร้านขายยาหย่งติ้งเมืองทงโจวนับว่ามีแต่คนชื่นชม เขาเป็นชายชราที่แข็งแรงกระปรี้กระเปร่าเปียมกำลังวังชา ขณะนี้เพิ่งจะตื่นนอนและหยิบเข็มเดินออกมาจากหลังร้าน เมื่อเห็นว่ามีคนต้องการพบก็คิดเพียงว่าคงมีคนสักครอบครัวหนึ่งเกิดอาการปัจจุบันทันด่วนต้องการรักษา เขาจึงปลอบนางว่า “ข้าเอง แม่นางอย่าร้อนใจ บอกกล่าวมาดี ๆเถอะว่าใครในบ้านเจ้าที่ล้มปั่วยและอาการเป็นเช่นไร ข้าจะได้เตรียมการให้พร้อม…”
เจียงเสวี่ยหนิงไหนเลยจะมามัวฟังถ้อยคำไร้สาระของเขา
นางตัดบทโดยไม่ฟังเขาพูดให้จบ “สถานะของใต้เท้าจางถูกเปิดเผย ขณะนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย เขาติดตามนิกายสวรรค์ไปยังสาขาทงโจวแล้ว กำลังเสริมของราชสำนักอยู่ที่ใด”
ท่านหมอจางเบิกตาโพลง หัวสมองมึนงง“อะไรนะ…”
เจียงเสวี่ยหนิงตะลึงงัน “ท่านไม่ทราบหรือ”
ท่านหมอจางไม่เคยพบคนแปลกประหลาดเช่นนี้มาก่อน เพียงสงสัยว่าอาจเป็นอาการของผู้ที่ได้รับความกระทบกกระเทือนทางจิตใจ กอปรกับเขามีจิตเมตตาของหมอที่คิดจ