ายยาหย่งติ้ง’ ผิดแน่ขอรับ! หากใต้เท้าจางกับท่านอัครมหาเสนาบดีซ้ายไม่วางใจส่งคนตามข้าไปเพิ่มอีกสองคนก็ได้แล้ว”
หวงเฉียนใคร่ตำหนิเจ้าเด็กไม่รู้จักฟั้าสูงแผ่นดินต่ำผู้นี้
แต่เฝิงหมิงอวี่กลับยกมือห้ามเขา กล่าวกับจางเจอว่า “ใต้เท้าจางควรทราบเช่นกัน ท่านเป็นคนของตู้จวินซานเหริน หากมีโจรถ่อยวางยาพิษน้องสาวของท่านแสดงว่าต้องมีแผนการอื่นแน่พวกข้ามิกล้าให้เกิดข้อผิดพลาดอันใดกับท่านเป็นอันขาด แม้เสียวเปั่าอายุยังน้อยแต่ก็ฉลาดหัวไว ทั้งยังคุ้นเคยกับพื้นที่ในทงโจวจริง ๆ พวกข้าจะส่งอีกสองคนร่วมเดินทางกับเขาเพื่อพาน้องสาวท่านไปยังร้านขายยาหย่งติ้งทันที จะได้ไม่ทำให้อาการของน้องสาวท่านทรุดหนักและท่านจะได้ไม่เสียเวลาเดินทางไปสาขาด้วย หากมีข่าวคราวของอาการน้องสาวท่านเมื่อใดจะรีบให้เสียวเปั่ารายงานไปยังสาขา ไม่ทราบว่าทำเช่นนี้ดีหรือไม่”
สายตาของจางเจอตรึงอยู่บนร่างของเสียวเปั่า
เสียวเปั่ามีสีหน้าจริงจังอย่างหาได้ยาก เขาค้อมกายคารวะจางเจอคราหนึ่ง “ขอใต้เท้าจางโปรดวางใจ เสียวเปั่าจะดูแลพี่สาวเป็นอย่างดีแน่ขอรับ”
อีกฝั่ายใช้สองมือประสานแสดงท่าคารวะ
จางเจอลดระดับสายตาเล็กน้อย ครั้นเห็นเส้นน้ำหมึกสีดำติดในซอกเล็บนิ้วนางซ้ายของอีกฝั่ายก็เกิดการต่อสู้ในจิตใจ รู้ทั้งรู้ว่าทางนั้นมีแผนการแอบแฝง แต่เพื่อรับรองความปลอดภัยของเจียงเสวี่ยหนิง สุดท้ายจึงค่อย ๆ ปิดเปลือกตาอย่างจำยอม
จางเจออุ้มเจียงเสวี่ยหนิงที่หมดสต
