หมดหนทางปริปากอยู่ดี
ต้องมีแผนการอะไรแอบแฝงอยู่แน่เพียงแต่เจ้านิกายมีบัญชามาแล้วเช่นนี้ เขาจึงไม่อาจปฏิเสธได้จริง ๆ จะแกล้งปั่วยก็ทำไม่ได้เสียด้วย และเมื่อคิดได้ว่าถึงอย่างไรตนก็ไม่ต้องไปคุกหลวง แค่ทำหน้าที่มารับตัวคน คงไม่มีอันตรายถึงชีวิตน้อย ๆ หรอกจึงจำใจมา
เซียวติ้งเฟยเคลื่อนสายตากวาดผ่านฝูงชนโดยไม่ได้ตั้งใจ ชั่วพริบตานั้นก็มองเห็นเงาร่างที่ไม่สูงไม่ใหญ่ทำทรงผมเปียชี้ฟั้าตรงหัวมุม
เด็กคนนั้นกำลังมองเขา
เซียวติ้งเฟยจดจำได้ ตกใจจนหลั่งเหงื่อเย็นเยียบ พลันรู้สึกโชคดีที่เมื่อครู่ตนไม่ได้เลอะเลือนไปชั่วขณะจนกล่าวว่า ‘เคยพบตู้จวินซานเหริน’หรืออะไรทำนองนั้น เพราะขืนคนผู้นั้นมาคิดรวมบัญชีทั้งเก่าและใหม่กับตน เกรงว่าคงต้องตายโดยไร้ที่กลบฝังแน่!
ยามนี้ทุกคนที่ยืนฟังอยู่โดยรอบกลับเข้าใจไปเองว่าคงเพราะตู้จวินซานเหรินแห่งนิกายสวรรค์สุดแสนลึกลับ กระทั่งคนในนิกายยังไม่กล้ายืนยันสถานะของเขาโดยพลการ และแม้ว่าคำตอบของใต้เท้าจางผู้นี้จะกำกวมคลุมเครือ ทว่าเขาก็มีความสามารถน่าอัศจรรย์และฝีมือไม่เบาเลยถึงกับสั่งให้คนเปิดประตูเมืองเพื่อปล่อยพวกตนออกมาได้ทันที ฉะนั้นต่อให้ไม่ใช่ตู้จวินซานเหรินแต่อย่างน้อยก็ต้องมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดากันเป็นแน่
ขนาดผู้อื่นยังคาดเดาเช่นนี้ได้ เฝิงหมิงอวี่กับหวงเฉียนย่อมปราศจากข้อยกเว้น
มิหนำซ้ำยังคิดลึกซึ้งไปอีกชั้น ในนิกายสวรรค์คุณชายติ้งเฟยน่ะดูดีแต่เปลือกนอก ทว่าเนื้