ลดฐานันดรเป็นสามัญชน ยึดทรัพย์เป็นของหลวง เนรเทศไปหวงโจว
ส่วนชาติก่อนเล่า
ชาติก่อนไม่เพียงลดฐานันดรเป็นสามัญชนแต่สตรีในตระกูลทุกคนต้องกลายเป็นหญิงคณิกาในขณะที่บุรุษต้องกลายเป็นทาสชั้นต่ำ ผู้ใดกล้าขัดพระราชโองการให้ลงโทษประหาร คนในตระกูลสามชั่วโคตรถูกเนรเทศไปยังดินแดนแห่งหมอกพิษไปั่เย่ว์ ต้องจากบ้านเกิดเมืองนอนไกลถึงสี่พันลี้ ระหว่างทางประสบแต่ความยากลำบาก หย่งอี้โหวเยี่ยนมู่เพิ่งไปถึงดินแดนเนรเทศได้ไม่นานก็อาการเก่ากำเริบเพราะสภาพภูมิอากาศร้อนชื้น ล้มปั่วยกระเสาะกระแสระยะหนึ่งก็สิ้นใจ
ชาตินี้นับว่าดีกว่าชาติที่แล้วมากนัก
ทว่าสุดท้ายก็ยังถูกเนรเทศอยู่ดีมิใช่หรือ
หวงโจว
แล้วหวงโจวอยู่ที่ใดกัน
เจียงเสวี่ยหนิงซึ่งมีชีวิตมาสองชาติภพไม่เคยเหยียบย่างไปไกลจากอาณาเขตเมืองหลวง แม้จะเคยอ่านเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ในตำราแต่ก็ยากจะจินตนาการได้ว่าเป็นสถานที่เช่นไรกันแน่ นางไม่รู้ว่าที่นั่นมนุษย์อาศัยได้หรือเปล่า ทั้งยังไม่รู้ว่าไกลสักเพียงไหน
ส่วนเจียงปั๋อโหยวกลับรู้สึกว่าช่างโชคดียิ่งครั้นเห็นบุตรีมีอาการเหม่อลอยอย่างกะทันหันก็ห่วงว่านางจะกังวลเรื่องจวนหย่งอี้โหว จึงรีบกล่าวปลอบใจ “แดนหวงโจวอยู่หูเปั่ย ถึงเมื่อยี่สิบปีก่อนผิงหนานอ๋องจะเคยกรีธาทัพผ่านขณะนำกำลังขึ้นเหนือจนกลายเป็นพื้นที่รกร้าง แต่ก็ยังดีกว่าแดนเนรเทศทั่วไปจำพวกซีเปั่ย เหลียวตง[1]หรือไปั่เย่ว์หลายเท่า อย่างมากก็ใช้ชีวิตลำบากหน่อย โ
