วาววับต่างหาก!
บทที่ 108 ตั๋วเงิน (3)เหล่าพ่อค้าเกลือแถบเจียงหนานยังดีหน่อยเนื่องจากเลี้ยงชีพด้วยการพึ่งพาทะเลโดยใช้น้ำทะเลผลิตเกลือ ดังนั้นเมื่อการทำนาเกลือเปลี่ยนแปลงจึงยังไม่ส่งผลกระทบมากนัก แค่มีคู่แข่งเพิ่มเท่านั้นเอง ทว่าพอเหล่าพ่อค้าเกลือแถบซื่อชวนรู้ข่าวนี้กลับเริ่มนั่งไม่ติด ไม่ว่าจะอยู่ที่ใด พอรู้ข่าวล้วนรุดไปยังนาเกลือตระกูลเหรินเพื่อขอดูให้เห็นกับตา
ครั้นเครื่องขุดบ่อปรากฏ รูปแบบการค้าเกลือในแดนสู่ก็เปลี่ยนแปลง!
ยิ่งข่าวสารที่ทุกคนรับรู้มีมากเท่าใด เสียงตั้งข้อกังขาก็ยิ่งเบาเท่านั้น เมื่อมีคนกระตือรือร้นอยากได้หุ้นนาเกลือตระกูลเหรินเพิ่มเรื่อย ๆราคาหุ้นจึงเริ่มไต่เพดานสูงเป็นธรรมดา!
ไม่มีใครยอมปล่อยในราคาหกร้อยกว่าอีแปะแล้ว
มีคนร้องตะโกนซื้อในราคาเจ็ดร้อย แปดร้อยเก้าร้อยอีแปะภายในห้องโถง แต่ก็ปราศจากผู้ขานรับ
จนวันต่อมาพลันมีหนึ่งพันหุ้นปรากฏในท้องตลาด เพิ่งบอกว่าต้องการขายก็ถูกคนแย่งกันซื้อด้วยราคาสูงถึงหุ้นละหนึ่งพันอีแปะจนหมดเกลี้ยง!
ในที่สุดโอกาสที่เจียงเสวี่ยหนิงรอคอยก็มาถึง
ราคาหุ้นนาเกลือตระกูลเหรินย่อมพุ่งทะยานต่อเนื่องอีกระยะ เพียงแต่เรื่องจดหมายของจวนหย่งอี้โหวเร่งด่วนอยู่ตรงหน้า เกรงว่าพวกนิกายสวรรค์คงใช้ความอดทนจนสิ้นแล้ว แม้นางรู้ว่าต่อไปจะหาเงินได้มากกว่าเดิม แต่ก็ไม่กล้ารั้งรออีก
นางเป็นคนปล่อยหนึ่งพันหุ้นสู่ท้องตลาดเพื่อหยั่งเชิงสถานการณ์
ทว่าการค้าครั้ง
