ตะไคร่งอกเงยแน่นขนัดตามซอกหลืบของแผ่นศิลาชิงสือตรงระเบียงทางเดิน ทว่าในฤดูหนาวเช่นนี้มันกลับดูแห้งเหี่ยวอย่างเห็นได้ชัดเจียงเสวี่ยหนิงจ้องมองซอกหินอย่างสงบอยู่นาน
ดวงตาของนางไม่ขยับ
คล้ายหยุดนิ่งทั่วทั้งสรรพางค์กาย
โจวอิ๋นจือเคยอารักขาเจียงเสวี่ยหนิงเดินทางเข้าเมืองหลวง ทั้งยังเคยเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเจียงปั๋อโหยว เขาเข้าจวนมาพบเจียงเสวี่ยหนิงโดยอ้างว่านำผลิตผลจากนอกพื้นที่มามอบให้เจียงปั๋อโหยว ทำให้ไม่น่าสงสัยมากนักเพียงแต่เมื่อเห็นนางอยู่ในสภาพเช่นนี้ก็อดใจเต้นไม่เป็นส่ำไม่ได้
หลังจากเขาแจ้งสถานการณ์อันเกี่ยวข้องกับนิกายสวรรค์ไปแล้ว เจียงเสวี่ยหนิงก็มีสภาพเช่นนี้ ไม่เอ่ยวาจาอยู่นาน
นางหนีบจดหมายครึ่งแผ่นฉบับนั้นไว้ในซอกนิ้ว
เป็นจดหมายเบาบางกลางเก่ากลางใหม่ตัวอักษรเขียนเป็นระเบียบเรียบร้อยและทรงพลังยิ่งนัก
สายลมโบกโชย แผ่นจดหมายและตัวอักษรขยับพลิ้วไหวตรงหว่างนิ้ว
โจวอิ๋นจือเองก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา หลังจากขบคิดครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า “จับกุมคนผู้นั้นได้แล้วเพียงแต่ไม่ว่าจะทำเช่นไรก็ไม่ยอมเขียนจดหมายเช่นคนก่อนหน้า มิหนำซ้ำยังบอกอีกว่านัดแนะกับผู้ร่วมขบวนการไว้แล้วตั้งแต่ก่อนจะออกมาเกรงว่าต่อให้เขียนจดหมายไปก็ไม่มีผู้ใดเข้ามาติดกับอีก ข้าว่าไม่สู้ทำให้ถึงที่สุด เอาชีวิตของเจ้าสองคนนั้นมาข่มขู่บีบให้ยอมจำนนจะดีกว่าหรือไม่ขอรับ”
นี่คือวิธีการที่พบเห็นได้ทั่วไป
น้อยคนนักจะไม่แยแสควา
