โหยวฟางอิ๋นในชาติก่อนไม่เคยใช้วิธีการเช่นนี้หรอก
เพียงแต่เจ้าตัวเคยเอ่ยถึง และเจียงเสวี่ยหนิงก็จดจำเอาไว้
เรื่องของเหรินเหวยจื้อกับนาเกลือเมืองจื้อก้งถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ราคาหุ้นขึ้นพอดี คนทั่วไปจะคาดคะเนได้เพียงช่วงต้นแต่นึกไม่ถึงช่วงกลาง คาดคะเนได้ถึงช่วงกลางแต่นึกไม่ถึงช่วงท้าย ถือเป็นตัวอย่างการหาเงินรูปแบบที่เหมาะสมที่สุด
เพียงแต่เจียงเสวี่ยหนิงเองก็เพิ่งเคยทำเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก นางไม่มีตัวอย่างให้ศึกษา จึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษตลอดเวลา
กลัวว่าหากไม่ระวังก็อาจพลาดจังหวะไป
แต่ถึงกระนั้นเมื่อเทียบกับคนอื่น นางได้เปรียบกว่าตรงรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า จึงไม่ได้ร้อนรนกระวนกระวายเหมือนใคร ๆ ที่ต้องไปนั่งรอในห้องโถงของโรงเตี๊ยมสู่เซียงถึงจะวางใจ
โจวอิ๋นจือรู้ว่าเจียงเสวี่ยหนิงคบค้าสมาคมกับโหยวฟางอิ๋นแห่งจวนชิงหย่วนปั๋อ แต่ไม่รู้แน่ชัดว่าพวกนางต้องการทำสิ่งใดกันแน่ ทว่าช่วงนี้ก็มีข่าวลือในตลาดแพร่มาถึงหูเขาเช่นกัน เขาจึงรู้ว่าโหยวฟางอิ๋นกำลังจะแต่งงานกับเหรินเหวยจื้อทั้งยังเคยได้ยินเรื่องหุ้นของนาเกลือที่แดนสู่อีกด้วย
เดิมทีเขายังนึกไปไม่ถึงเจียงเสวี่ยหนิง
อย่างไรก็ตามครั้นได้ยินนางกล่าวเช่นนี้สมองโจวอิ๋นจือพลันสว่างวาบ พอเดาได้ราง ๆว่าหุ้นมูลค่าหนึ่งหมื่นห้าพันตำลึงที่เหลือน่าจะอยู่ในกำมือของเจียงเสวี่ยหนิงนี่เอง จากนั้นเมื่อนึกถึงเงินหนึ่งหมื่นตำลึงที่ตนขู่กรรโชกเมื่อคราวจับ
