หน้าแรก / บทที่ 107 จุดเริ่มต้นของการค้า (1)

บทที่ 107 จุดเริ่มต้นของการค้า (1)

จากนวนิยาย คุนหนิง Story of Kunning Palace
มครึกครื้นโรงเตี๊ยมคึกคักกว่าช่วงที่คึกคักที่สุดก่อนหน้านี้เสียอีก!
ผู้ที่ถือหุ้นอยู่ในมือกับผู้ที่กำลังพิจารณาว่าจะซื้อหุ้นหรือไม่ต่างมารวมตัวกันและสนทนาถึงสถานการณ์ที่ได้ยินมา แม้นาเกลือทางนั้นจะยังไม่ได้ขุดจนพบน้ำเกลือจริง ๆ แต่หุ้นที่ปล่อยด้วยราคาสองร้อยเก้าสิบอีแปะหรือต่ำกว่านั้นก็ไม่อาจนำกลับคืนมาได้แล้ว จะสามร้อยอีแปะก็ไม่มีคนขาย สี่ร้อยอีแปะก็ไม่มีคนขาย ห้าร้อยอีแปะก็ไม่มีคนขาย จนไม่รู้ใครเสนอราคาสูงถึงหกร้อยยี่สิบอีแปะ หรือก็คือหกเหรียญเงินกับยี่สิบอีแปะถึงตกลงซื้อขายกันสำเร็จ!
ผู้ที่พูดจาเสียดสีคนอื่นก่อนหน้านี้ว่า ‘ซื้อมาขาดทุนแล้ว’ ต่างอดมองหน้ากันไม่ได้ใครฉลาดหัวไวหน่อยก็พบว่าภายใต้การเปลี่ยนแปลงของราคาหุ้นนี้มีสิ่งอื่นสำคัญยิ่งกว่า…
ใครคนนั้นอย่างเช่นหลี่ว์เสี่ยน
เมื่อได้ยินว่ายามนี้ต่อให้มีเงินหกร้อยกว่าอีแปะก็ซื้อหุ้นนาเกลือไม่ได้ ท้ายทอยของเขาพลันขนลุกชัน ตอนนี้ถึงค่อยรู้สึกตัว พอจับเค้าลางได้แล้วว่าคำง่าย ๆ ไม่กี่คำอย่าง ‘ซื้อขายแลกเปลี่ยนกันได้อย่างอิสระ’ มีความหมายเช่นไร!
หมายความว่านาเกลือไม่จำเป็นต้องทำเงินได้จริง ขอเพียงทุกคนรู้สึกว่านาเกลือหาเงินได้ราคาหุ้นจะพุ่งทะยาน!
ส่วนผู้ที่ถือหุ้นในมือก็ไม่จำเป็นต้องรอให้กิจการนาเกลือประสบความสำเร็จแล้วรอแบ่งผลกำไรตามกำหนดเวลา แค่ขายหุ้นที่มีก็ได้กำไรมหาศาลมาล่วงหน้าแล้ว
เงินกับหุ้นมีวิธีเล่นแบบนี้ด้วย!
ไม่เคยพบไม่เคยเ