ว
เพียงพริบตาก็ไร้ร่องรอย
แม้แต่เงาของผู้ที่บังคับม้าตัวนั้นก็ไม่เห็นแล้วเช่นกัน
นางจึงสงสัยว่าตนเองตาฝาด ชาติที่แล้ว ‘ติ้งเฟยซื่อจื่อ’ ผู้นี้ปรากฏตัวในเมืองหลวงและกลับเข้าตระกูลเซียวหลังจากที่เสิ่นหลางสวรรคตและเสิ่นเจี้ยขึ้นครองราชย์ ไยชาตินี้จึงปรากฏตัวในเมืองหลวงรวดเร็วถึงเพียงนี้เล่า นางอาจตาฝาดก็เป็นได้
ในที่สุดนางก็ปล่อยผ้าม่านลงอย่างเชื่องช้า
เพียงแต่เจียงเสวี่ยหนิงพลันนึกได้อีกว่าคนผู้นี้เลวทรามโดยกมลสันดานของแท้ หากตามหาตัวเขาพบตั้งแต่เนิ่น ๆ และส่งเขากลับตระกูลเซียวเพื่อหลอกกินหลอกใช้ไปวัน ๆ รับรองว่าต้องทำให้ตระกูลเซียวอยู่ไม่เป็นสุข กินไม่ได้นอนไม่หลับแน่…
ถนนที่ใช้เดินทางกลับจากจวนหย่งอี้โหวสายนี้ถือว่าไม่ไกลมากนัก ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงจวนหย่งอี้โหวเกิดเรื่อง กลิ่นอายสังหารก่อตัวปกคลุมทั่วทั้งวังหลวง
แม้แต่เรือนหยางจื่อเองยังเงียบสงบกว่าที่เคยเป็น
พระสหายร่วมศึกษาต่างเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในพิธีสวมกวานของเยี่ยนหลินที่จวนโหว เรื่องครั้งนี้ต่างจากการปะทะคารมกันของเด็กสาวอย่างที่เคยเป็นมา เจียงเสวี่ยหนิงไม่เพียงยืนอยู่ฝั่ายเดียวกับจวนโหวอย่างเปิดเผย นางยังกล้าลงมือกับคุณชายตระกูลเซียวด้วย นี่ไม่ต่างจากประกาศตัวเป็นศัตรูกับเซียวซูแม้แต่น้อย ต่อให้เป็นฟางเมี่ยวซึ่งที่ผ่านมาสนิทสนมกับนางอยู่บ้างก็ยังลำบากใจยิ่งนักจนไม่กล้าพูดคุยกับนาง ส่วนผู้ที่ผูกความแค้นกับนางอย่างเฉินซูอี๋และ
