จนคมกระบี่แทบประชิดลำคอเซียวเยี่ย เขาพลันร้องโหยหวนด้วยอาการอกสั่นขวัญหาย “ท่านพ่อ นางจะฆ่าข้ารีบมาช่วยข้าที!”
เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้ อย่าว่าแต่เซียวหย่วนเลย กระทั่งผู้คนในจวนหย่งอี้โหวเองก็ยังคาดไม่ถึง
แขกผู้มาเยือนทั้งในและนอกต่างตกตะลึงอีกครา
ลำคอของจางเจอเองก็ถูกกระบี่ของเซียวหย่วนกดเอาไว้ ทว่ายามนี้เขากลับเงยศีรษะขึ้นมองอย่างอดไม่ได้ จึงเห็นเจียงเสวี่ยหนิงยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบเชียบโดยไม่แสดงสีหน้าอาการใด ๆทั้งสิ้น มีเพียงไม่กี่คนที่เห็นนางใช้เท้าเตะในช่วงเวลาสำคัญเมื่อสักครู่ ชาติก่อนนางไม่มา แต่ในที่สุดชาตินี้นางก็มาแล้ว เป็นเพราะอยากชดเชยความผิดและความเสียใจของชาติก่อนอย่างนั้นหรือ
——————–1. เปินกง (本公) แปลว่าตัวข้าผู้มีบรรดาศักดิ์เป็นกง เป็นคำแทนตัวของกั๋วกง คำว่า ‘กง (公)’ ในที่นี้เป็นตัวอักษรเดียวกับในคำว่า ‘กั๋วกง (國公)’ ไม่ใช่ตัวอักษรเดียวกับ ‘กง (宫)’ ในคำว่า‘เปินกง (本宫)’ อันเป็นคำที่ใช้แทนตัวของเจ้านายผู้มีตำหนักเป็นของตนเอง
บทที่ 95 เยี่ยนหุย (2)ยามนี้ตระกูลเซียวมีบุตรชายแค่คนเดียว อีกทั้งยังรอให้เขาเป็นผู้สืบทอดตระกูล เซียวหย่วนตั้งใจเลี้ยงดูฟูมฟักเซียวเยี่ยจนเติบใหญ่ สนิทสนมกับเขาอย่างหาได้ยากยิ่ง ไหนเลยจะคาดคิดว่าเสิ่นจื่ออีจะใช้เขามาข่มขู่!
เซียวหย่วนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบน่ากลัว “หรือว่าองค์หญิงใหญ่ทรงยืนอยู่ฝั่ายเดียวกับตระกูลเยี่ยน คิดจะขัดพระราชโองกา
