นิดหนึ่ง
จางเจอเงยหน้าทอดสายตามอง
ผ่านไปเนิ่นนานจนแม้แต่เฉินอิ๋งยังนึกว่าเขาใจลอยจนไม่ตอบคำถามแล้ว เขาถึงเอ่ยปากพูดอย่างไม่มีปีมีขลุ่ยออกมาเนิบ ๆ ว่า “ปณิธานไม่สูงส่ง ความมุ่งมั่นไม่ยาวไกล แยกแยะความถูกผิด ดูแลมารดา มีสถานที่ให้ได้ชมสายฝนอย่างสงบเงียบ เช่นนี้ก็เพียงพอแล้ว”
