่กระบี่ประเภทเดียวกันไม่
แต่เยี่ยนหลินไม่ต้องการอธิบายให้เขาฟัง จึงตอบเพียงว่า “ท่านว่าใช่ก็ถือว่าใช่แล้วกัน”หากเขาไม่ทำเช่นนี้ยังพอทำเนา ทว่ายิ่งทำเช่นนี้เซียวเยี่ยก็ยิ่งรู้สึกว่าอีกฝั่ายดูแคลน ความหยิ่งผยองและความไม่พอใจซึ่งสะกดกลั้นเอาไว้พลันปะทุ เมื่อเห็นเยี่ยนหลินค้อมกายจะเก็บกระบี่เข้ากล่อง เขากลับใช้มือกดเอวตนเองแล้วชักกระบี่ประจำกายออกมา!
กระบี่เบาอันปราดเปรียวขยับวูบไหว กดลงบนกระบี่ของเยี่ยนหลิน!
เขาหัวเราะ “เหตุใดถึงรีบเก็บกระบี่ลงกล่องเช่นนี้เล่า? ได้ยินว่าฝีมือกระบี่ของเยี่ยนซื่อจื่อได้รับการถ่ายทอดมาจากท่านโหวเยี่ยนด้วยตนเอง หลิ่วเซี่ยเซียนเซิงชื่นชมฝีมือกระบี่ของท่านโหวมากเช่นกัน วันนี้มีโอกาสได้พานพบเยี่ยนซื่อจื่อได้รับกระบี่ใหม่ ไม่ทราบว่าจะขอคำชี้แนะได้หรือไม่?”
กระบี่ของเซียวเยี่ยเล่มนี้ขาวเปล่งประกายเฉกเช่นหิมะ ยาว แคบ กระทั่งว่ายังอ่อนเล็กน้อยอีกด้วย
ส่วนกระบี่ของเยี่ยนหลินกลับกว้างเท่าสามนิ้วมือแนบติดกัน ตัวกระบี่หลอมมาจากเหล็กอุกกาบาต เปล่งประกายสีนิลออกมาสามส่วน
เขายังคงรักษาท่าทีจะเก็บกระบี่ลงกล่อง ก้มศีรษะ สายตาเองก็หลุบลง จึงเห็นดวงตาของตัวเองสะท้อนบนกระบี่ขาวสว่างดุจหิมะของเซียวเยี่ยได้อย่างง่ายดายเปียมความเดือดดาล จิตสังหาร และความเย็นชา
เยี่ยนหลินขยับหัวคิ้วเล็กน้อยและสะบัดข้อมือคราหนึ่งโดยสีหน้าไม่แปรเปลี่ยน เขาตวัดกระบี่ขึ้นมา ทำให้กระบี่ที่เซียวเยี่
