รียมให้เยี่ยนหลินในชาติก่อน สุดท้ายไม่ได้มอบให้
ชาตินี้นางเตรียมของขวัญชิ้นเดียวกัน หวังเพียงว่าจะส่งถึงมือของหนุ่มน้อยผู้นั้นเพื่อชดเชยความเสียใจซึ่งเกิดขึ้นในชาติที่แล้วได้
เมื่อถึงช่วงออกจากวังหลวงเพื่อหยุดพักผ่อนอีกครั้ง เจียงเสวี่ยหนิงก็ไม่มีเวลาแม้กระทั่งจะไปถามไถ่โหยวฟางอิ๋นว่าจัดการเรื่องราวทางนั้นไปถึงไหนบ้างแล้ว นางสั่งให้คนไปยังโรงตีกระบี่ทางทิศตะวันตกของเมือง
นิยายมักจะเขียนเอาไว้ว่ายอดกระบี่ต้องเลือกผู้เป็นนาย
ทว่าในความเป็นจริง ผู้ที่ตีกระบี่ชั้นเลิศออกมาได้แท้จริงแล้วล้วนเป็นช่างตีเหล็กกระบี่ไม่เคยเลือกเฟั้นผู้เป็นนายหรอก ผู้ที่จ่ายเงินอย่างงามต่างหากถึงจะเป็น ‘เจ้าเหนือหัว’
เห็นชัดว่า ‘คุณหนูรองเจียง’ ที่พวกเขาไม่รู้จักมักจี่ผู้นี้คือ ‘เจ้าเหนือหัว’ ซึ่งมีเงินเป็นกอบเป็นกำผู้นั้น
บทที่ 88 กระบี่กับหนุ่มน้อย (2)พิธีสวมกวานของเยี่ยนหลินท่านโหวน้อยแห่งจวนหย่งอี้โหวเป็นที่จับตามองของคนกว่าครึ่งเมืองหลวงมาตั้งแต่ครึ่งปีก่อน ไม่รู้ว่ามีครอบครัวซึ่งบุตรีไร้คู่ครองกำลังรอวันที่หนุ่มน้อยผู้นั้นได้ชื่อรองมากเท่าใด ส่วนเหล่าแม่สื่อแม่ชักจากทั่วทุกสารทิศก็ยิ่งเตรียมรายชื่อเอาไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ รอจบพิธีแล้วจะมาเหยียบธรณีประตูจวนโหว
แต่แล้วสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้กลับเป็นสิ่งที่ทุกคนคาดไม่ถึง
ช่วงเวลาสั้น ๆ เพียงครึ่งปี จวนหย่งอี้โหวอันยิ่งใหญ่เกรียงไกรเทียมทัดตระกูลเซียวกลับตกอ
