เปั่าอิงกัดริมฝีปาก มองเจียงเสวี่ยหนิงก่อนจะมองขนมแผ่นท้ออีกครั้ง “พี่หญิงหนิง นี่มัน ดูท่าทางเหมือนจะน่ากินมากเลยนะเจ้าคะ…”
เจียงเสวี่ยหนิง “…”
นางอยากบอกว่า ‘ไม่ เจ้าเข้าใจผิด นี่มันไม่อร่อยเลยสักนิด’ แต่ผู้ใดจะต้านทานสายตาแวววาวราวกับกวางน้อยของโจวเปั่าอิงได้เล่า
ประหนึ่งว่าหากไม่ให้อีกฝั่ายกินจะเป็นโทษมหันต์ก็มิปาน
ยิ่งไปกว่านั้นเมื่อวานดรุณีน้อยนางนี้ยังจิตใจดีงาม มาพูดเรื่องนั้นกับนางเสมือนไม่ได้เจตนา
เจียงเสวี่ยหนิงตรึกตรองครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ทนปฏิเสธไม่ได้ ถึงจะรู้สึกเหมือนดวงใจหลั่งโลหิตแต่ยังคงยิ้มแย้มลูบศีรษะนางอยู่ดี “หากเจ้าอยากกิน เช่นนั้นข้าจะแบ่งให้เจ้านำกลับไปกินครึ่งหนึ่ง ดีหรือไม่?”
โจวเปั่าอิงพลันหน้าชื่นตาบาน “ดีเจ้าค่ะ!”
——————–1. เหอเถา หมายถึงวอลนัต ขนมเหอเถามีส่วนประกอบหลักเป็นแปั้งและวอลนัตหน้าตาคล้ายคุกกี้วอลนัตในปัจจุบัน2. ขนมถั่วเหลือง มีส่วนประกอบหลักคือแปั้งถั่วเหลือง และน้ำตาล ทำได้หลายรูปทรงเช่น ดอกไม้ สี่เหลี่ยม วงกลม เป็นต้น
