ตนาจะเจรจาสงบศึกเพื่อดึงตนเป็นพวก นางก็ไม่จำเป็นต้องไปตัดไมตรีทันทีจะดีจะชั่วอย่างไรก็ต้องให้นางได้อะไรกลับคืนมาบ้างค่อยว่ากันไม่ใช่หรือ
เจียงเสวี่ยหนิงยิ้มบาง ๆ ทำทีเป็นผ่อนคลาย“คุณหนูใหญ่เซียวมีสถานะสูงส่งเช่นนี้ หากคิดจะคลี่คลายความเข้าใจผิด นั่นก็ถือเป็นการให้เกียรติข้าด้วยซ้ำไป แล้วข้าจะไม่กล้ารับได้อย่างไรเล่า?”
แค่ต้องดูว่าอยากจะรับหรือเปล่าก็เท่านั้นเอง
เซียวซูมองตอบ คล้ายชั่งใจอยู่ว่าสิ่งที่นางพูดเป็นจริงหรือเท็จ ผ่านไปเนิ่นนานก็คร้านจะพูดวกไปวนมาอีก “เมื่ออยู่ต่อหน้าคนฉลาด การอ้อมค้อมก็ไร้ประโยชน์ ว่ากันตามตรง หากสุดท้ายแล้วเจ้าออกจากวังไป ข้าไม่มีทางอยากเป็นศัตรูกับเจ้าแน่ หรือหากข้าจะกดขี่เจ้าจริง ๆ แต่ทำร้ายศัตรูไปหนึ่งพัน ตัวเองก็เสียหายไปแปดร้อยแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นข้ายังต้องต่อกรกับพี่สาวของเจ้าอีก ข้ายินดีจะแสดงความจริงใจออกมาเพียงแต่ไม่รู้ว่าความแค้นที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้พอจะให้มันแล้วกันไปได้หรือไม่?”
ให้มันแล้วกันไป?
จะฝันเฟืองเกินไปหน่อยแล้ว
ความสามารถในการบีบบังคับผู้อื่นไม่เบาเลยทีเดียว
เพียงแต่นี่คือสิ่งที่คิดภายในใจ ทว่าเปลือกนอกนั้นเจียงเสวี่ยหนิงดูเจรจาง่ายยิ่งนัก นางกล่าวด้วยความสนใจเป็นอย่างยิ่ง “นี่ย่อมไม่มีปัญหา อย่างไรเสียข้าก็ไม่มีอำนาจพูดจา หัวเดียวกระเทียมลีบอยู่แล้ว ไม่อาจงัดข้อกับท่านได้จริงๆแต่กระนั้นก็ไม่ทราบว่าความจริงใจของคุณหนูใหญ่เซียวจะมีส
