ต้น[2] พูดอย่างจริงใจว่า “ก็ใช่จะย่ำแย่ขนาดนั้น เกิดเป็นคนต้องละเว้นความฟุั้งเฟั้อและทำตนเรียบง่าย ไม่อาจสิ้นเปลืองได้นะเจ้าคะ”
จากนั้นก็รับจานขนมแผ่นท้อในมือเซี่ยเวยมา
เซี่ยเวย “…”หากรู้ตั้งแต่แรกว่าขนมแผ่นท้อจานนั้นจะจัดการแม่ตัวดีได้อยู่หมัดแบบนี้ แล้วการที่เขาลงทุนลงแรงไป ทั้งปลอบทั้งดุตั้งมากมายเพราะกังวลว่านางจะเรียนพิณได้ไม่ดีนี่มันเพื่ออะไรกัน…
จู่ ๆ ก็กังขาความสามารถในการมองคนของตัวเองขึ้นมาบ้างแล้วสิ
ทันใดนั้นเขาก็หัวเราะออกมาทีหนึ่ง
——————–1. หมูตายย่อมไม่กลัวน้ำร้อนลวก เป็นสำนวนหมายถึงไม่มีความยำเกรงหวั่นกลัวอะไรทั้งนั้น โดยมากใช้เหน็บแนมด่าทอ2. หน้าไม่แดงใจไม่เต้น เป็นสำนวน มักใช้เปรียบเทียบคนที่กระทำเรื่องไม่ดีหรือกระทำผิด แต่กลับมีท่าทีนิ่งเฉย
