กโชนก็ฟาดกระทบใบหน้าโหยวเย่ว์!
โหยวเย่ว์ซึ่งกำลังพูดว่าจะไปแจ้งความฟั้องร้องว่าโจวอิ๋นจือรับสินบนถูกตบจนหน้าหันบังเกิดเสียงดัง ‘หึ่ง’ ภายในศีรษะ ทรงตัวไม่มั่นคง ล้มลงด้านข้างทันที!
“เย่ว์เอ๋อร์!”
“ท่านพ่อ!”
“ท่านปั๋อ ท่านทำอะไรน่ะ?!”
มีคนรีบเข้าไปประคองโหยวเย่ว์และมีคนไปดึงตัวชิงหย่วนปั๋อเอาไว้ ภายในห้องโถงโกลาหลไปหมด
โหยวเย่ว์ไม่กล้าเชื่อว่าบิดาที่รักใคร่ทะนุถนอมนางมาตลอดจะตบนางได้ลง มิหนำซ้ำยังลงมือกับนางเพราะนางถูกใส่ความจนต้องเข้าคุกอีกด้วย นางนิ่งงัน น้ำตาร่วงเผาะ
โหยวเย่ว์ถึงกับผลักพวกคนที่กำลังประคองตนออกไป
นางลุกขึ้น พุ่งตัวออกจากห้องโถงทันที วิ่งตะบึงกลับห้องของตนเอง
จากนั้นจึงหยิบกุญแจออกมา คว่ำหีบ พลิกค้นลิ้นชัก สิ่งใดที่มีราคาค่างวดล้วนนำออกมาจนหมดสิ้น
บรรดาสาวใช้และหญิงรับใช้เห็นว่านางมีสีหน้าดูน่ากลัว ดังนั้นจึงไม่กล้าเข้าไปขัดขวาง
แต่ยามนี้ก็ไม่ทราบเช่นกันว่านางคิดจะทำสิ่งใด
ปั๋อฮูหยินยังรั้งอยู่ในห้องโถงเพื่อปลอบให้ท่านปั๋อคลายโทสะ มีเพียงคุณหนูใหญ่โหยวซวงที่เป็นห่วงและรีบวิ่งมาหา เมื่อเห็นนางรื้อค้นเงินเก็บของตัวเองออกมาก็สะดุ้งตกใจ “นี่เจ้าจะทำอะไรน่ะ? ท่านพ่อแค่เลือดขึ้นหน้าชั่วขณะเท่านั้นเอง ปกติเจ้ามักจะรังแกโหยวฟางอิ๋น จับไปขังในห้องเก็บฟืนทีก็สิบวัน คราวนี้ยังจะไปทุบตีนางข้างนอกอีกถึงได้เกิดเรื่องเกิดราว หรือว่าตอนนี้ยังคิดจะหนีออกจากจวนไปข่มขู่ใครอีก?”“แม้แต
