่ได้!นั่นเป็นเพียงคำล้อเล่นในวังหลวงเท่านั้น แล้วจางเจอจะล่วงรู้ได้อย่างไร! ทั้งที่ตระกูลเหยาของเรายิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ ส่วนเขาเป็นเพียงยาจกที่สอบเจ้าพนักงานผ่านจนเข้ารับราชการได้ แล้วจะถอนหมั้นได้อย่างไร? บ้านเขายังมีมารดาชราอยู่อีกคนนะ ตอนรู้เรื่องงานมงคลนี้ก็ยินดีถึงเพียงนั้น ย่อมไม่มีทางปล่อยให้เขาถอนหมั้นเป็นอันขาด! ต้องมีผู้ลอบยุยงอยู่เบื้องหลังแน่เจ้าค่ะ ท่านพ่อ จะต้องมีผู้ลอบยุยงอยู่เบื้องหลังแน่ คนผู้นั้นมีเจตนาจะทำลายงานวิวาห์ครั้งนี้ของข้า…”
เหยาชิ่งอวี๋ได้ฟังคำกล่าวนี้ก็มีแต่ความเจ็บปวดใจเขาทอดสายตามองนางเงียบ ๆ
ภายในห้วงความคิดของเหยาซีพลันผุดดวงหน้างามพิลาสทำให้นางริษยาและเคียดแค้นชิงชัง น้ำตาที่กำลังคลอเบ้าไหลริน นางขบฟันเอ่ยซ้ำอีกครา “ต้องมีผู้ลอบยุยงอยู่เบื้องหลังแน่…”
*****
จางเจอหิ้วยากลับบ้าน
ครั้นผลักเปิดบานประตูซึ่งดูไม่สะดุดตาในส่วนลึกของตรอกเข้าไป ด้านในนั้นกลับไม่ได้ดูเหมือนที่พักอาศัยของครอบครัวขุนนาง มีเพียงลานเล็กรูปแบบเรียบง่าย ราวไม้ไผ่สำหรับตากผ้าตั้งอยู่บนพื้นปูแผ่นศิลาชิงสืออันสะอาดสะอ้านบนราวมีชุดขุนนางของเขาตากอยู่
มีเสียงเคลื่อนย้ายโต๊ะเก้าอี้ดังมาจากภายในห้องโถงฝังบูรพาของเรือนบ้าน
บ่งบอกว่ามีคนกำลังปัดกวาดเช็ดถู
สตรีสูงวัยผู้หนึ่งสวมชุดทำจากผ้าหยาบ คาดผ้ากันเปือนตรงเอว กำลังขนย้ายโต๊ะเก้าอี้ในห้องเพื่อจัดวางให้เป็นระเบียบเรียบร้อย จากนั้นใช้ผ้
