ู้คนมากมาย จึงทำได้เพียงปล่อยผ่าน
เสิ่นจื่ออีหันหน้าไปถามเซียวซู “เสด็จพี่ฮ่องเต้ทรงอยู่หรือไม่?”
เซียวซูมองสำรวจท่าทางรีบร้อนลนลานของสองพี่น้อง ลักษณะของทั้งคู่เหมือนแอบออกไปนอกวังเพิ่งกลับมาเอาตอนนี้ ฉะนั้นจึงตอบเพียงว่า “ฝั่าบาทเสด็จมากว่าครึ่งชั่วยามแล้ว ขณะนี้ยังไม่ได้เสด็จกลับ น่าจะประทับอยู่สนทนากับไทเฮาที่ตำหนักฉือหนิงเพคะ”
เสิ่นจื่ออีได้ยิงดังนั้นก็ยกชายกระโปรงสาวเท้าไปยังตำหนักฉือหนิง
เสิ่นเจี้ยถอนหายใจหนัก ๆ เฮือกหนึ่ง สุดท้ายก็ไม่ได้สนทนากับเจียงเสวี่ยหนิงอยู่ดี รีบตามเสิ่นจื่ออีไป
เจียงเสวี่ยหนิงหันศีรษะกลับไปมอง เห็นว่าขณะสองพี่น้องหนึ่งใหญ่หนึ่งเล็กเลียบผ่านถนนสายยาวในวังหลวง ก็บังเอิญได้พบปะทักทายเฉินอิ๋งและจางเจอสองคนซึ่งออกมาทีหลังพอดี
บทที่ 68 วังหลวงยามราตรี (2)ทั้งสองหยุดเพื่อแสดงการคารวะ
เสิ่นจื่ออีและเสิ่นเจี้ยคารวะตอบอย่างรีบร้อนแล้วจากไป
เรือนหยางจื่อตั้งอยู่ทิศทักษิณ ตำแหน่งที่ตั้งค่อนข้างใกล้กับฝั่ายหน้า ดังนั้นเส้นทางออกจากวังของเฉินอิ๋งและจางเจอกับเส้นทางกลับเรือนหยางจื่อของพระสหายร่วมศึกษาจึงอยู่ทางเดียวกัน แต่เพื่อหลีกเลี่ยงการพบปะ เมื่อทั้งสองผ่านทางแยกจึงเลี้ยวไปยังเส้นทางที่ค่อนข้างไกลอีกทางหนึ่ง
เจียงเสวี่ยหนิงทอดสายตามองเส้นทางสายนั้น ยืนนิ่งไม่ไหวติง
ฟางเมี่ยวเอ่ยด้วยความประหลาดใจ “คุณหนูรองเจียง?”
ทว่าเจียงเสวี่ยหนิงกลับกำลังฟังเสียงซึ่งดังก้อง
