ะบายอารมณ์อยู่พอดีเชียว
โหยวเย่ว์เดินเข้าไปหาแล้วเงื้อฝั่ามือตบหน้านางฉาดหนึ่ง รูปโฉมอันงดงามแปดเปือนความอาฆาตแสนชั่วร้าย เอ่ยว่า “หากเจ้าไม่ได้เอาเงินของข้าไป เช่นนั้นไปเอาเงินซื้อผ้าไหมมาจากที่ใด? หรือเงินมันจะร่วงหล่นลงมาจากฟั้าได้? เด็กๆ ค้นเรือนของนางให้ละเอียด!”
ก่อนหน้านี้โหยวฟางอิ๋นตกน้ำจนล้มปั่วยไปรอบหนึ่ง ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึง ว่าระยะนี้ยังถูกทารุณกรรมอีก เดิมทีร่างกายก็ไม่ค่อยสู้ดีอยู่แล้ว การตบครั้งนี้หนักหนายิ่งนัก ตบจนใบหน้านางผุดรอยนิ้วสีแดงเข้มทันที ตัวคนหันไปทางขวาจนศีรษะเกือบจะฟาดพื้น ส่วนในสมองก็มีเสียงดังหึ่ง ๆ ไม่อาจส่งเสียงแม้แต่คำเดียว
เหล่าสาวใช้และหญิงรับใช้พลันเข้าไปในเรือนของนาง
กาและถ้วยน้ำชาที่วางบนโต๊ะถูกเขวี้ยงแตกหมด หมอนถูกฉีกทึ้งขดเป็นวง แม้กระทั่งของตกแต่งซึ่งมีอยู่เพียงน้อยนิดก็ยังถูกผลักล้มและโยนลงพื้น ห้องซึ่งถึงแม้เดิมทีจะดูซอมซ่อแต่ก็ยังเป็นระเบียบเรียบร้อยมีสภาพยับเยินในบัดดลไม่นานนักก็มีหญิงรับใช้ค้นเจอเศษเงินหลายตำลึงและตั๋วเงินจำนวนห้าสิบตำลึงสองใบที่ซ่อนอยู่ใต้ตู้เสื้อผ้า ร้องแหกปากเสียงดังว่า “ค้นเจอแล้ว” ทันที ก่อนจะมอบใส่มือโหยวเย่ว์ราวกับได้ขุมทรัพย์ “คุณหนูรอง ดูสิเจ้าคะ!”
โหยวเย่ว์หยิบมาดูคราหนึ่ง รูม่านตาหดรั้ง
เดิมทีตอนได้ยินคนมาบอกนางก็ยังไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไร คิดว่าโหยวฟางอิ๋นก็เป็นเพียงเศษดินโคลนที่ไม่อาจนำมาก่อกำแพงได้ เป็นเศษสว
