ะคนหนึ่งเท่านั้น ไหนเลยจะมีความสามารถหาเงินได้จำนวนมากขนาดนี้ ทว่ายามนี้เศษเงินกับตั๋วเงินของจริงล้วนปรากฏอยู่ในสายตา ทำให้นางไม่เชื่อไม่ได้ความเดือดดาลภายในใจพลันเอ่อท้น
นางกำเศษเงินและตั๋วเงินจนแน่น “ดีนักนะกล้าทำเรื่องลักขโมยต่อหน้าต่อตาข้า! ก่อนหน้านี้มีนางคนไร้ยางอายเจียงเสวี่ยหนิงนั่นคุ้มหัวเจ้าทำให้เจ้าไม่ถูกลงโทษ คิดไม่ถึงว่าเจ้ากลับทำเหมือนหาที่พึ่งได้แล้ว แม้แต่เงินของข้าก็ยังกล้าขโมยอีก!”
สาวใช้และหญิงรับใช้หลายคนเข้ามากดตัวโหยวฟางอิ๋นทันที แต่นางกลับเริ่มดิ้นรนขัดขืนอย่างรุนแรง เบิกดวงตาที่มีแต่เส้นเลือดพร้อมตะโกนว่า “การไต่สวนภายในศาลยังต้องอาศัยหลักฐาน บนเศษเงินปราศจากเครื่องหมาย ทว่าที่มาของตั๋วเงินทั้งสองใบนี้ชัดเจน ข้าใช้เงินที่อี๋เหนียงทิ้งเอาไว้ให้ข้าไปทำการค้าร่วมหุ้นจนได้มา! แม้แต่หมายเลขของร้านฝากเงินก็สืบได้ พี่หญิงรองต้องการลงโทษข้าให้ถึงตายก็ช่างเถอะเหตุใดต้องหาข้ออ้างชั้นต่ำเช่นนี้ด้วย? เงินที่เรือนของพี่หญิงรองหายไปหรือไม่ หรือว่าแม้แต่ตัวเองก็ยังไม่รู้แจ้งอีก!”
โหยวเย่ว์คิดไม่ถึงว่านางยังจะกล้าต่อปากต่อคำ
ชั่วขณะที่ถูกนางแย่งพูด โหยวเย่ว์เกือบไม่ได้สติ ต่อมาถึงเลือดขึ้นหน้าเป็นฟืนเป็นไฟ กำลังจะสั่งให้คนตบปากนาง
คิดไม่ถึงว่าตอนโหยวฟางอิ๋นกำลังดิ้นรนยามถูกสาวใช้และหญิงรับใช้จับกด กลับมีกระดาษพับแผ่นหนึ่งหล่นออกมาจากแขนเสื้อนางและร่วงลงพื้น
ครั้นโหยวฟางอิ๋น
