เห็นก็แสดงท่าทีว่าจะชิงกลับคืนมาทันที
โหยวเย่ว์เห็นแล้วก็บังเกิดความหวั่นไหว ก้าวเข้าไปพร้อมออกแรงเหยียบนิ้วมือที่กำลังจะยื่นออกมาของนาง ทั้งยังขยี้อย่างแรงอีกด้วย ก่อนจะผุดยิ้มเยาะที่มุมปาก หยิบกระดาษแผ่นนี้ขึ้นมาท่ามกลางการจดจ้องซึ่งคล้ายไม่ยินยอมพร้อมใจและตื่นตระหนกเล็กน้อยของโหยวฟางอิ๋น “ชิ ให้ข้าดูหน่อยสิว่าชู้รักคนไหนเขียนให้เจ้า…”
ระหว่างพูดนางก็คลี่กระดาษแผ่นนั้น
ตัวอักษรที่อยู่บนนั้นไม่ค่อยงดงามมากสักเท่าใดนัก แต่ก็ไม่ได้จำแนกยากเย็นอะไร
โหยวเย่ว์กวาดตาลวก ๆ ครั้งหนึ่ง แทบจะตะลึงงันในบัดดล ‘บ่อเกลือ เครื่องขุดบ่อ เหรินเหวยจื้อ?’
ในเรือนนางมีเงินหายหรือไม่ย่อมรู้ดีแก่ใจที่สุด
ดังนั้นโหยวเย่ว์จึงรู้สึกสงสัยใคร่รู้ที่มาของเงินก้อนนี้ของโหยวฟางอิ๋นเช่นกันยามนี้เมื่อเห็นกระดาษแผ่นนี้ก็ตกใจระคนข้องใจไม่หยุด แต่พอสงบใจและลองครุ่นคิดดูก็สงสัยว่า โหยวฟางอิ๋นคงต้องได้รับคำชี้แนะเคล็ดลับในการหาเงินจาก ‘ผู้สูงส่ง’ อะไรที่ว่านั่นจริงๆ
สาวใช้ที่อยู่ด้านข้างอยากรู้ยิ่งนัก คิดจะเข้ามาดู “คุณหนู เขียนว่าอะไรหรือเจ้าคะ?”
โหยวเย่ว์รีบบังกระดาษทันควัน ไม่ให้สาวใช้มองเห็นเนื้อความบนกระดาษ
แววตาอันวาวโรจน์ของนางแฝงความละโมบอยู่หลายส่วน นางไม่เปิดเผย เพียงยกมุมปากจ้องโหยวฟางอิ๋นเขม็ง รู้สึกสาแก่ใจยิ่งนัก “จับนางขังเอาไว้ในห้องเก็บฟืนก่อน อย่าให้วัน ๆ เอาแต่วิ่งแล่นซี้ซั้วข้างนอก จะได้ไม่ต้องทำลา
