ราวไม่ถูกต้อง
——————–1. หุนตุ้น อาหารทางจีนตอนใต้ ลักษณะคล้ายเกี๊ยวน้ำ ใช้แปั้งสาลีแบบบางห่อไส้หมูสับและกุ้ง
บทที่ 36 หญิงสาวผู้อาภัพ (2)ระหว่างทางโหยวฟางอิ๋นผู้นี้จ้างรถม้ามาคันหนึ่ง เมื่อออกจากวัดก็ขึ้นรถม้าพร้อมบอกกล่าวสารถีหนึ่งประโยค หากว่ากันตามหลักการก็ควรต้องกลับจวน แต่เตาฉินมีวิชายิงเกาทัณฑ์อันเยี่ยมยอด สายตาย่อมยิ่งล้ำเลิศ ถึงขั้นมองเห็นเส้นขนบนตัวนกซึ่งอยู่ห่างออกไปสิบจั้งได้ ดังนั้นยามนี้จึงมองเห็นรูปปากขณะโหยวฟางอิ๋นเอ่ยวาจาได้อย่างง่ายดายและชัดเจน…
นั่นไม่ใช่คำว่า ‘จวนชิงหย่วนปั๋อ’ แน่
เตาฉินใจเต้นรัว พลันเก็บความรู้สึกดูแคลนภารกิจที่มีก่อนหน้า สำรวจทิศทางของรถม้าคันนั้นเงียบ ๆ บางครั้งรถม้าก็วิ่งอย่างเร็วรี่ บางครั้งก็วิ่งเส้นทางลัด ไม่นานนักก็เห็นรถม้าคันนั้นวิ่งอ้อมจวนขนาดใหญ่หลังหนึ่ง และหยุดหน้าประตูข้างที่แง้มเปิดทางทิศตะวันออกของจวนหลังนั้น
โหยวฟางอิ๋นก้าวลงจากรถม้า
เตาฉินเงยศีรษะขึ้นมา ครั้นมองเห็นปั้ายซึ่งแขวนเหนือประตูจวนก็ตกใจจนแทบจะกัดลิ้น“สวรรค์…”
เกรงว่าเซียนเซิงคงต้องหัวสมองพองโตเสียแล้ว
—————-“แม่นางโหยว เชิญเข้ามาได้”
เนื่องจากได้รับการกำชับจากเจียงเสวี่ยหนิงมาล่วงหน้าและเตรียมการที่ประตูจวนเอาไว้แล้วตั้งแต่เนิ่น ๆ ดังนั้นเมื่อถังเอ๋อร์รู้ว่าโหยวฟางอิ๋นมาเยือนจึงรีบรุดไปรับตัวแล้วพามาถึงเรือนเจียงเสวี่ยหนิง นางเข้าไปตบผ้าม่านก่อนจากนั้นจึงรายงานผู้ที่
