คำถามชุดนี้เตรียมการมาล่วงหน้า ถึงอย่างไรก็ใช้เพื่อทดสอบความรู้ความสามารถของพระสหายร่วมศึกษาขององค์หญิงเท่านั้น ปราศจากความสลับซับซ้อน และคะแนนที่ต้องการก็ไม่มาก หลังจากเซียนเซิงแต่ละท่านออกข้อสอบเสร็จก็มอบให้คนผู้หนึ่งคัดเป็นสิบสองชุดตัวอักษรเป็นระเบียบเรียบร้อยและมีขนาดเท่ากันหมด เป็นตัวอักษรมาตรฐานของทางราชสำนัก
เมื่อเซี่ยเวยสั่งการเรียบร้อยแล้วก็ก้มหน้าก้มตาแกะข้อสอบต่อ
ครั้นแกะเสร็จก็หลุบตาลงเล็กน้อย นับจำนวนข้อสอบอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยถามบัณฑิตชราสามคนที่เดินทางมาพร้อมกัน “ใต้เท้าผู้อาวุโสทุกท่านจะตรวจสักหน่อยหรือไม่ขอรับ?”
ทั้งสามยืนนิ่งไม่ไหวติงพลางส่ายศีรษะ
หนึ่งในบัณฑิตชราถอนหายใจ “แค่การศึกษาของดรุณีน้อยกลุ่มหนึ่ง การสอบครั้งนี้ก็เหมือนการละเล่นของเด็ก มีอะไรให้ตรวจกันเล่า? ก็เหมือนกันหมดไม่ใช่หรือ? รองราชครูเซี่ยตรวจแล้วก็ถือว่าใช้ได้”
เซี่ยเวยมองเขาแวบหนึ่ง มิได้เอื้อนเอ่ยอันใดเพียงนำข้อสอบมอบให้นางกำนัลนางกำนัลรับข้อสอบด้วยสองมือ แล้วจึงแจกจ่ายไปยังเบื้องหน้าของแต่ละคนทีละชุด
เจียงเสวี่ยหนิงได้ชุดสุดท้ายพอดี
ข้อสอบวางอยู่ตรงหน้า นางกวาดตามองอย่างรวดเร็วรอบหนึ่ง คำถามในนี้แทบจะไม่ต่างจากชาติที่แล้ว ทั้งยังเหมือนชุดที่เยี่ยนหลินมอบให้นางเมื่อคืนทุกประการ
จากนั้นนางก็ได้ยินเซี่ยเวยซึ่งนั่งอยู่ตรงที่นั่งประธานด้านบนกล่าวว่า “การสอบครั้งนี้มีเพื่อวัดความรู้และความสามารถของพระ
