างปราศจากการจงใจวาดให้ขนคิ้วดกหนา ดวงตาสุกใสอ่อนโยน เป็นความงามอันพิสุทธิ์และเสน่ห์อันยวนตายวนใจอย่างยากจะพรรณนาได้
เสิ่นเจี้ยเพียงใช้สายตามองแวบเดียวก็ใจสั่นไหวยามนี้เขาคิดว่าหากเยี่ยนหลินมิได้เตือนล่วงหน้าจนรู้ว่าคุณหนูรองเจียงผู้นี้เป็นสตรีที่อีกฝั่ายกันไว้เพื่อสู่ขอเข้าตระกูลในภายภาคหน้าเกรงว่าเขาอาจบังเกิดความคิดไม่ซื่อระหว่างบุรุษและสตรีจากการเห็นเพียงแวบแรกนี้ก็ได้
เซียวซูเห็นเขา เดิมทีคิดจะเข้าไปหาเพื่อแสดงการคารวะ
เพราะอย่างไรเสียก็เคยพบหน้ากันมาก่อน
ทว่าขณะที่นางช้อนดวงตาขึ้นมา กลับเห็นสายตาของเสิ่นเจี้ยกวาดผ่านร่างนางไปอย่างง่ายดาย และไปอยู่บนร่างเจียงเสวี่ยหนิงด้านข้างแทน มิหนำซ้ำยังรั้งอยู่ครู่หนึ่ง ทำให้อดใจสะท้านเล็กน้อยไม่ได้
หากจะเข้าไปแสดงการคารวะอีกก็พลาดช่วงเวลาที่ดีที่สุดไปเสียแล้ว
เสิ่นจื่ออีไม่รู้สึกตัว นางดึงแขนเสื้อเสิ่นเจี้ยกล่าวโอ้อวดกับเขาว่า “ว่าอย่างไร ขบวนสหายร่วมศึกษาของข้าไม่ได้ด้อยไปกว่าตอนท่านและเสด็จพี่ฮ่องเต้ยังเป็นองค์ชายอยู่เลยใช่หรือไม่?”
เสิ่นเจี้ยหัวเราะ “ใช่ ใช่ ยังมีผู้ใดยิ่งใหญ่ไปกว่าองค์หญิงใหญ่เล่อหยางของพวกเราอีกเล่า?”
เสิ่นจื่ออีแค่นเสียง “สมัยก่อนสหายร่วมศึกษาของพวกท่านมีแค่คนสองคนเอง ส่วนข้ามีตั้งสิบสองคน…หืม นี่คืออะไร?”
——————–1. ดอกกุหลาบเย่ว์จี้ หรือที่รู้จักกันในชื่อดอกกุหลาบจีนเป็นกุหลาบดอกใหญ่ มีหนามขนาดใหญ่แต่จำนวนน้อย2. เจ
