ียงหนาน ปัจจุบันเป็นพื้นที่บริเวณตอนล่างของแม่น้ำแยงซีซึ่งอยู่ทางใต้ของประเทศจีน เป็นเขตพื้นที่ซึ่งมีทัศนียภาพสวยงามเหมาะแก่การท่องเที่ยวและพักผ่อน3. 困 (คุ่น) หมายถึง กักขัง อักษรของคำว่ากักขังจะมีคำว่าไม้ (木) อยู่ในกรอบ4. เสื้อคลุมหม่างเผา เป็นเสื้อคลุมที่เจ้านายขุนนางสวมใส่เลี่ยงไม่ให้เหมือนเสื้อคลุมมังกรของฮ่องเต้ หม่างเป็นสิ่งมีชีวิตรูปร่างหน้าตาคล้ายมังกรแต่มีสี่เล็บ
บทที่ 27 จางเจอ (2)เมื่อครู่ขณะนางเอ่ยวาจามัวแต่เล่นแขนเสื้อหลวมกว้างของเสิ่นเจี้ย ผลกลายเป็นว่าทำให้ชายแขนเสื้อพลิกขึ้นมา นิ้วมือบังเอิญเกี่ยวผ้าเช็ดหน้าลายปักสีครามอ่อนออกมาผืนหนึ่ง
เสิ่นเจี้ยตะลังงันทันที เอื้อมมือจะคว้ากลับคืน“เอามาให้ข้า”
เสิ่นจื่ออีถลึงตาโตใส่เขา ขยับหลบวูบในบัดดล นางมองดูอย่างพินิจพิเคราะห์ บนผ้าเช็ดหน้าสีครามอ่อนปักดอกกล้วยไม้ฮุ่ยหลาน[1]ช่อหนึ่ง มิหนำซ้ำยังมีดอกเจียงสีแดง[2]ขนาดเล็กกระจุ๋มกระจิ๋มบริเวณหัวมุมอีกดอกด้วย
นางส่งเสียงจิ๊จ๊ะสองครั้ง ทำท่าทางเจ้าเล่ห์ขึ้นมา
“เสด็จพี่ นี่ไม่เหมือนสิ่งของของบุรุษหน้าเหม็นเช่นพวกท่านเลยนะ เป็นของสตรีบ้านใดอย่างนั้นหรือ?”
เสิ่นเจี้ยขมวดคิ้ว ใบหน้าอันหล่อเหลาซับสีแดงเล็กน้อย เขาก้าวมาฉวยผ้าเช็ดหน้าลายปักผืนนั้นคืน ก่อนจะยัดกลับเข้าไปในแขนเสื้ออย่างสะเปะสะปะ เพียงตอบกลับว่า “เจ้าอายุยังน้อยพูดจาเพ้อเจ้อเหลวไหลอะไรกัน!”
เสิ่นจื่ออีแลบลิ้น “ข้ากำลังจะยี่
