สิบปี ใกล้จะได้วิวาห์แล้ว ส่วนเสด็จพี่ที่อายุยี่สิบสามยี่สิบสี่ปีก็ยังไม่มีพระชายากับเขาเสียที เกรงว่าเสด็จพี่ฮ่องเต้คงกลุ้มพระทัยแทนท่านเป็นแน่ ท่านบอกข้ามา ท่านบอกข้ามา ถ้าหากชอบแล้วรู้สึกเสียหน้า ข้าช่วยท่านทูลเสด็จพี่ฮ่องเต้แทนก็ได้นะเพคะ”
เสิ่นเจี้ยเป็นคนหน้าบาง
เมื่อถูกน้องสาวกระเซ้าเช่นนี้จึงยิ่งขัดเขินกว่าเดิม
พอเขายัดผ้าเช็ดหน้าลายปักผืนนั้นกลับไปก็ปันหน้าขรึม “เจ้าห้ามไป เชียวนะ วันนี้เพิ่งสืบได้ว่าการที่เรือขนส่งเส้นไหมพลิกคว่ำในคลองขนส่งเป็นเพราะขุนนางกับพ่อค้าสมคบคิดกันโก่งราคาผ้าไหม เมื่อครู่เพิ่งกริ้วใส่หัวหน้าผู้ตรวจสอบภายในกรมอาญาผู้นั้นไปหมาด ๆ และเพราะความขัดแย้งระหว่างหน่วยงานสามตุลาการกับองครักษ์เสื้อแพร ทรงเกือบจะจับคนผู้นั้นขังคุกหลวงอีกด้วย แม้แต่เซี่ยเซียนเซิงและมหาบัณฑิตหลายคนยังทัดทานไม่อยู่ เรื่องเล็กน้อยแค่นี้เจ้าอย่าไปรบกวนเสด็จพี่ฮ่องเต้จะดีกว่า เกรงว่าจะเป็นการรนหาเรื่อง เห็นแก่หน้าข้า อย่าก่อเรื่องเลยนะ”
เสิ่นจื่ออีเบ้ปาก นางไม่มีทางนำผ้าเช็ดหน้าลายปักผืนนี้ไปพูดจาเหลวไหลต่อหน้าเสิ่นหลางจริงอยู่แล้ว เพียงเห็นว่าเสด็จพี่มีท่าทางประหม่าเช่นนี้จึงรู้สึกน่าสนุกอยู่บ้างก็เท่านั้นเอง จึงตอบเพียงว่า “เอาเถอะ เสด็จพี่ว่าเช่นไรก็ว่าเช่นนั้นอย่างไรเสียข้าก็ไม่รู้เรื่องภายในราชสำนักอยู่แล้วพอฟังเข้าหูซ้ายก็ทะลุหูขวา ถูกเสด็จพี่ฮ่องเต้หลอกยังไม่รู้ตัวเลย”
เสิ่
