านเมื่อสามเดือนก่อน มีเงินห้าพันตำลึงออกจากบัญชีอย่างผิดปกติก้อนหนึ่ง”
“หา ๆ ๆ มีเงิน มีเงินสิ!” หลี่ว์เสี่ยนรีบดึงตัวเขาไว้ ก่อนจะลากเข้ามาข้างในห้องโดยไม่พูดจาให้มากความอีก “จริง ๆ เลยนะ ดูเจ้าสิ อายุก็ไม่มาก ทำตัวเป็นคนแก่เลียนแบบเซี่ยจวีอันเช่นนั้นไปทำไม? ทำตัวเหมือนเตาฉินหน่อยยังดีกว่าเอะอะก็ชอบเอาสมุดบัญชีมาข่มขู่ นี่ไม่ใช่นิสัยที่ดีเลยนะ ว่ามา มีเรื่องอะไร?”
เห็นชัดว่าเจี้ยนซูคุ้นชินกับนิสัยของหลี่ว์เสี่ยนแล้ว รู้ว่าเรื่องราวเร่งด่วน ไม่กล้าชักช้าเช่นกัน จึงพูดอย่างกระชับรวบรัด “เรือพลิกคว่ำที่คลองขนส่ง”
หลี่ว์เสี่ยนพลันตกตะลึง “เรืออะไร?”
เจี้ยนซูตอบ “เรือขนเส้นไหม”
หลี่ว์เสี่ยนดวงตาทั้งสองข้างเปล่งประกาย“เมื่อไหร่?”
“ข่าวถูกส่งมาอย่างเร่งด่วนเมื่อสามวันก่อนในเมืองหลวงมีคนรู้อยู่เพียงไม่กี่คน”
หลี่ว์เสี่ยนปรบมือหัวเราะลั่นทันที “เยี่ยม!”
เจี้ยนซูเอ่ย “เซียนเซิงแจ้งมาว่าช่วงก่อนหน้านี้พ่อค้าผ้าไหมในเมืองหลวงร่วมมือกันกดราคาเส้นไหมจนราคาต่ำยิ่งนัก บัดนี้เรือขนส่งเส้นไหมพลิกคว่ำที่คลองขนส่ง ราคาเส้นไหมดิบในเมืองหลวงต้องสูงขึ้นแน่นอน หากฉวยโอกาสช่วงที่ข่าวยังไม่แพร่ออกไป รีบซื้อเส้นไหมดิบในราคาถูกเสีย ยามข่าวแพร่แล้วไหมจะขึ้นราคาจนได้เงินก้อนโต เพียงแต่ช่วงก่อนหน้านี้ถูกกดราคาต่ำมีพ่อค้าจำนวนมากทนไม่ไหว ขายเส้นไหมดิบในมือออกไปจำนวนมาก เกรงว่าในตลาดคงเหลือไม่เท่าไรแล้ว”
หลี่ว์เส