หนึ่งก็กดลำคอนาง ถังเอ๋อร์ที่อยู่ในรถด้วยยังไม่ทันส่งเสียงร้องตกใจก็ถูกคนผู้นี้ใช้ฝั่ามือสับท้ายทอยจนหมดสติล้มลงข้างปลายเท้าเจียงเสวี่ยหนิงเสียแล้ว
ยามนี้นางสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบส่งผ่านจากลำคอ เจียงเสวี่ยหนิง มีเพียงความคิดเดียวผุดในหัวสมอง…
เจ้าคนชั่วช้าสารเลว
เจ้าคนแซ่เซี่ยคิดจะฆ่าปิดปากข้าจริงด้วย
แต่ไม่นานนักนางก็รู้สึกว่าเหตุการณ์ไม่ชอบมาพากล เหมือนมีเสียงร้องตะโกนดังมาจากตึกฝังตรงข้าม ได้ความว่าจะตรวจค้นทั้งภายในและภายนอก ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าดังสับสน
มีคนกลับไปรายงานว่าไม่พบตัวแล้ว
เจียงเสวี่ยหนิงมองไม่เห็นว่าผู้ที่กำลังจับตัวนางอยู่มีรูปร่างหน้าตาเช่นไรกันแน่ เพียงสัมผัสได้ว่ามือที่กำลังกุมดาบของคนผู้นี้สั่นระริกเล็กน้อย คล้ายเพิ่งผ่านการต่อสู้อันหนักหน่วงมาและคล้ายกำลังประหม่าตื่นเต้นเหมือนนางอีกต่างหาก
ไม่นานนักเสียงฝีเท้าก็เข้ามาใกล้รถม้าคันนี้
คนผู้หนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้ารถ
เจียงเสวี่ยหนิงได้ยินเสียงนั้นกล่าวว่า “ผู้ที่อยู่ภายในรถคือคุณหนูรองหนิงใช่หรือไม่?”
มีแต่เซี่ยเวยเท่านั้นที่เรียกนางว่า ‘คุณหนูรองหนิง’ ต่อให้จำเสียงนี้ไม่ได้ แต่นางก็แยกแยะออกว่าผู้ที่กล่าวเช่นนี้เป็นใคร
ความคิดผุดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
คนที่ใช้ดาบพาดคอนางอยู่น่าจะเป็นมือสังหารและเซี่ยเวยก็ต้องการจับกุมขณะนี้มือสังหารยังไม่ลงมือ อาจเพราะดูจากรถม้าที่นางโดยสารจึงประเมินได้ว่าอย่างน้อยผู้ที่อยู่ภายใน
