ยผู้นี้ออกมาข้างนอก คงมีคนลอบคุ้มครองอยู่ไม่น้อยแน่
จำต้องหลบหนีด้วยความจนใจ และมีแค่รถม้าคันนี้ที่พอจะซ่อนตัวได้
ในเมื่อเซี่ยเวยช่วยเหลือฮ่องเต้สุนัขผู้ไร้คุณธรรมและความสามารถนั่นขึ้นครองบัลลังก์ได้ก็ต้องมีความสามารถในการมองเรื่องราวทะลุปรุโปร่งอยู่บ้าง การเดาออกว่าเขาอยู่บนรถไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะฉะนั้นย่อมไม่จำเป็นต้องปิดบัง ในทางตรงกันข้าม เขากลับจับความได้รางๆ ว่า เซี่ยเวยรู้จักกับสตรีในรถผู้นี้
เมื่อเป็นเช่นนี้ก็เจรจากันได้แล้ว
เขาใช้ดาบแตะลำคอเจียงเสวี่ยหนิง แล้วถามนางว่า “เจ้ารู้จักกับคนแซ่เซี่ยรึ?”
เมื่อเทียบกับคนที่อยู่ด้านนอก แท้จริงแล้วมือสังหารหาใช่ผู้ที่อันตรายมากที่สุดไม่
เจียงเสวี่ยหนิงเผยพิรุธยามอยู่ต่อหน้าเซี่ยเวยมาแล้วครั้งหนึ่ง นางจึงกลัวว่าครั้งนี้จะทำให้เขามองอะไรออกจนฉวยโอกาสเอาชีวิตนาง ผนวกกับนางหวาดกลัวเป็นทุนเดิมอยู่แล้วจึงตอบเสียงสั่นไปว่า “ระ รู้จัก เมื่อสี่ปีก่อนข้าเคยช่วยชีวิตเซี่ยเซียนเซิง ถึงแม้จะไม่รู้ว่าท่านเป็นเทพเซียนมาจากที่ใด แต่มีอะไรก็พูดจากันดี ๆท่านโปรดอย่าทำอะไรวู่วามเด็ดขาด…”
คำพูดนี้ไม่เพียงกล่าวกับมือสังหารเท่านั้น แต่ยังกล่าวกับเซี่ยเวยอีกด้วย
ครั้นนึกถึงช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตนางในกาลก่อน เพื่อปกปั้องและคืนความบริสุทธิ์ให้จางเจอ นางถึงกับใช้ประโยชน์จากน้ำใจที่เคยมีให้เมื่อหลายปีก่อน ทว่าบัดนี้เพิ่งย้อนเวลากลับมาได้ไม่กี่วันและทั้ง
