ค์ย่อมรู้ว่าจวนปั๋อส่งเทียบเชิญไปให้จวนรองเสนาบดีเจียงตามมารยาทเท่านั้น พวกนางไม่ได้สนิทสนมกับเจียงเสวี่ยหนิง
หากบอกว่าเจียงเสวี่ยฮุ่ยมายังปกติกว่าเสียอีก
แต่การมาของเจียงเสวี่ยหนิงก็ค่อนข้างแปลกประหลาดเช่นเดียวกับการมาของเยี่ยนซื่อจื่อกับหลินจืออ๋อง มิหนำซ้ำนางยังตอบกลับก่อนหน้าสองคนนี้อีกด้วย…
ส่วนโหยวเย่ว์กลับคร้านจะขบคิดให้มากความถึงเพียงนั้น เมื่อได้ยินคำว่า ‘คุณหนูรองเจียง’ สี่พยางค์นี้ก็แค่นเสียงขึ้นจมูก เผยสีหน้ารังเกียจดูแคลนทันที “เดิมทีการมาของเยี่ยนซื่อจื่อถือเป็นเรื่องดี คิดไม่ถึงว่านางคนบ้านนอกคอกนาผู้นี้จะมากับเขาด้วย อัปมงคลเสียจริง!”
โหยวซวงรู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างแปลกประหลาดจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ
เมื่อโหยวเย่ว์เอ่ยถึงเจียงเสวี่ยหนิงก็พลอยนึกถึงอีกคนหนึ่งซึ่งตนรังเกียจ จึงเชิดหน้าออกคำสั่งบ่าวรับใช้ “จริงสิ ในเมื่อพรุ่งนี้มีแขกคนสำคัญจงเฝั้าจับตาดูนางสารเลวนั่นให้ดี จับขังไว้ในห้องเก็บฟืนเสีย อย่าให้ล่วงเกินแขกคนสำคัญเข้าล่ะ”
*****เจียงเสวี่ยหนิงอยู่ในจวน หารู้ไม่ว่าการตัดสินใจไปร่วมงานเลี้ยงที่จวนชิงหย่วนปั๋ออย่างกะทันหันของนางส่งผลกระทบเป็นลูกโซ่ยาวเหยียดเพียงใด ซ้ำยังไม่รู้ว่าเยี่ยนหลินกับเสิ่นเจี้ยจะไปอีกด้วย
นางคิดเรื่องโหยวฟางอิ๋นจนปวดหัว
อีกทั้งเมื่อคืนยังหลับไม่สนิท กลางวันสะลึมสะลือ ปราศจากความสดชื่นกระปรี้กระเปร่า
ครั้นเมิ่งซื่อได้ยินว่านางจะไปจวนชิงหย่วนปั๋อไ
