แม้ว่าเจียงเสวี่ยหนิงจะย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ แต่ก็มีข้อได้เปรียบเพียงสองอย่าง นั่นคือสมองที่เป็นผู้ใหญ่กว่าร่างกาย และรู้เรื่องราวบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้นล่วงหน้าเท่านั้น หากเอ่ยถึงสถานการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่จริง อาจย่ำแย่ยิ่งกว่าชาติก่อนเสียอีก
นางครุ่นคิดอย่างจริงจัง
นอกจากเยี่ยนหลินแล้ว หากชาตินี้นางได้คบค้าสมาคมกับองค์หญิงใหญ่เล่อหยาง ย่อมรับประกันความปลอดภัยให้ตนเองได้อีกระดับอย่างไม่ต้องสงสัยแต่จนใจที่นางมิใช่บุรุษจริง ๆ เสียนี่ สมมติว่านางแต่งกายเป็นบุรุษและทำให้เสิ่นจื่ออีมีใจให้นางเข้า ภายหลังหากถูกจับได้ เกรงว่าคงมีจุดจบไม่ต่างจากชาติที่แล้วเป็นแน่
มีเพียงสวรรค์ที่รู้ว่าชาติก่อนนางลงทุนลงแรงไปมากเท่าไรกว่าจะช่วงชิงโอกาสเข้าวังเพื่อเป็นพระสหายร่วมศึกษามาจากเจียงเสวี่ยฮุ่ยได้…
ผลกลับกลายเป็นว่าได้พบกับเสิ่นจื่ออีตั้งแต่วันแรกที่เข้าวัง
ตอนนั้นนางจึงได้รู้ว่าสตรีที่เสิ่นเจี้ยพามาและบังเอิญได้พบกันที่งานเทศกาลฉงหยาง แท้จริงแล้วคือองค์หญิงใหญ่เล่อหยางเสิ่นจื่ออีผู้เป็นพระขนิษฐาของฝั่าบาทนั่นเอง
อีกทั้งการเลือกพระสหายร่วมเรียนในครั้งนี้ก็มีขึ้นเพื่อองค์หญิงพระองค์นี้โดยเฉพาะ
ดังนั้นเจียงเสวี่ยหนิงจึงถึงคราวเคราะห์ใหญ่หลวง เพราะหลังจากเสิ่นจื่ออีรู้ว่านางเป็นสตรีก็หน้าตาถมึงทึง อาจด้วยคิดว่าตนหลงรักคนผิดจนไม่อาจยอมรับและรู้สึกเสียหน้า หลังจากนั้นจึงคอยหาเรื่องนางอยู่เสมอ
เยี่
