ลกทางนั้นก็มีสหายคิดถึงข้าอยู่ มีบิดามารดาที่รอให้ข้าไปแสดงความกตัญูอยู่เช่นกัน…”
ทุกถ้อยคำทุกประโยค ค่อย ๆ กลายเป็นก้อนสะอื้นภายในห้วงความฝันของเจียงเสวี่ยหนิงกระทั่งเปียกชุ่มด้วยหยาดน้ำตาค่ำคืนผ่านพ้น ไม่อาจนอนหลับให้สนิทได้
วันต่อมาเจียงเสวี่ยหนิงตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเส้นเลือดจาง ๆและยิ่งรู้สึกเลื่อนลอยไร้จุดหมาย โดยที่แม้แต่ตัวนางเองก็ยังไม่รู้ว่าควรทำเช่นไรดี
นางจำเป็นต้องมีโหยวฟางอิ๋น
ทว่าขณะเดียวกัน การย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ได้มอบโอกาสให้นางได้เปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของผู้รู้ใจคนนี้ด้วยเช่นกัน
ถังเอ๋อร์เห็นสภาพของนางแล้วก็เป็นห่วงยิ่งนัก
แต่กระนั้นเจียงเสวี่ยหนิงกลับถามเพียงว่า“เทียบเชิญจากจวนชิงหย่วนปั๋อยังอยู่หรือไม่?”
ถังเอ๋อร์ถามด้วยความระแวดระวัง “ยังอยู่ท่านจะไปหรือไม่เจ้าคะ?”
เจียงเสวี่ยหนิงกะพริบตา ผ่านไปเนิ่นนานถึงตอบว่า “ไป”
ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องไป
แต่เมื่อไปแล้วจะทำเช่นไร
นางไม่รู้
——————–
1. ไพ่เยี่ยจื่อการพนันอย่างหนึ่งในสมัยจีนโบราณ เริ่มปรากฏให้เห็นตั้งแต่ยุคราชวงศ์ถังคาดว่าเป็นต้นแบบของเกมไพ่หม่าเตียว
