เป็นได้
หว่านเหนียงจากไป ตัวนางกลับจวนตระกูลเจียง ทว่านางกลับทิ้งกำไลวงนี้ไว้ในกล่อง ยอมให้มันแหลกสลายดีกว่าจะยอมมอบให้เจียงเสวี่ยฮุ่ย
ต่อมานางประสบกับเรื่องราวมากมาย เมื่อนึกถึงหว่านเหนียงและเรื่องราวต่าง ๆ ในกาลก่อน ครั้นต้องการตามหากำไลวงนี้อีกครั้งก็หาไม่เจอแล้วจริง ๆ
คิดไม่ถึงว่ากลับมาอยู่ที่หวังซิ่งจยาได้
เจียงเสวี่ยหนิงมองหวังซิ่งจยาอย่างสงบนิ่ง สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนเป็นยากจะคาดเดาหวังซิ่งจยายังคงแย้มยิ้ม “ดูท่านแต่งตัวเข้าสิคงออกไปเที่ยวเล่นมาอีกแล้วสินะเจ้าคะ บ่าวจะพาท่านกลับเรือน…”
แต่กระนั้นยามที่นางช้อนดวงตาขึ้นสบกับสายตาของเจียงเสวี่ยหนิง ไม่รู้เพราะเหตุใดสันหลังถึงเย็นวาบขึ้นมาทันที
เจียงเสวี่ยหนิงไม่มองเจียงเสวี่ยฮุ่ยที่ยืนอยู่ด้านข้าง เพียงเหยียดมุมปากเบา ๆ เหลือบมองหวังซิ่งจยาพลางเอ่ยว่า “เหตุใดเมื่อก่อนจึงไม่รู้ว่าเจ้ามีความสามารถถึงเพียงนี้ การแสดงที่ใช้ทักษะอันล้ำเลิศอย่างการเปลี่ยนหน้าก็ยังทำได้ด้วย”
——————–1. ชุดเปั้ยจื่อ เป็นชุดสตรีในยุคโบราณ มีลักษณะเหมือนเสื้อกั๊กตัวยาว2. หยกเหอเถียน ได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในสี่ยอดหยกของจีน3. อี๋เหนียง เป็นตำแหน่งและคำเรียกอนุภรรยา
