ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่
อายุสิบแปดปีครึ่ง
ทว่ามิใช่ตอนที่ทุกสิ่งเพิ่งจะเริ่มต้น และมิใช่ยามที่ทุกสิ่งเกิดขึ้นแล้วเช่นเดียวกัน
นางตอนอายุสิบสี่กลับสู่เมืองหลวง แล้วเริ่มแต่งกายเป็นบุรุษโดยหลอกผู้อื่นว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องญาติห่าง ๆ ฝังมารดาของจวนรองเสนาบดีเจียง ได้ติดตามเยี่ยนหลินเที่ยวเล่นสนุกสนานอยู่ในเมืองหลวง หลังผ่านพ้นอายุสิบแปดไปเก้าเดือนก็ถูกเรียกตัวเข้าวังหลวงเพื่อเป็นพระสหายร่วมศึกษากับองค์หญิงเล่อหยาง และในเดือนสิบเอ็ดปีเดียวกันนี้จวนหย่งอี้โหวก็เกิดเรื่อง
เจียงเสวี่ยหนิงนึกขึ้นได้ขณะตกอยู่ในภวังค์ตัวนางกลับมาช่วงวัยสาวจริง ๆ ทั้งยังมีเยี่ยนหลินอยู่ด้วย
หากมีเยี่ยนหลิน นางย่อมไม่เกรงกลัวสิ่งใดทั้งสิ้น
หนุ่มน้อยเกิดในตระกูลแม่ทัพ เคยอยู่ชายแดนมาช่วงระยะหนึ่ง เขามีจิตใจฮึกเหิมเปียมชีวิตชีวาซึ่งบุรุษตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงมักไม่มี ขี่อาชาพ่วงพีในชุดเลิศหรู พกกระบี่แนบกาย มักอยู่เคียงข้างนาง รักใคร่เอ็นดูนาง และปกปั้องนางเสมอ
หากไม่ได้เกิดเหตุไม่คาดฝัน เขาก็คงสู่ขอนางเข้าตระกูลไปแล้ว
เพียงแต่ในปีนี้เอง ขณะที่นางติดตามเยี่ยนหลินอยู่กลับได้พบหลินจืออ๋องเสิ่นเจี้ยมาหาเยี่ยนหลินโดยบังเอิญ
ตัวนางในยามนั้นยังไม่รู้ฐานะของเสิ่นเจี้ย
แต่เมื่อเยี่ยนหลินเห็นชายหนุ่มในชุดหรูหราผู้มีบุคลิกอ่อนโยนและสง่างามดั่งบัณฑิต ประโยคแรกที่โพล่งออกมากลับเป็น “ท่านออกมาได้อย่างไร?”
เยี่ยนหลินมีสถานะเช่น
