ไร
เขาเป็นซื่อจื่อของจวนหย่งอี้โหวซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากฝั่าบาท ตระกูลของเขามีสถานะทัดเทียมตระกูลเซียว ส่วนตัวเขาเองก็ได้รับความโปรดปรานจากผู้คนในวังหลวงเป็นอันมาก เมื่อเหยียบย่างไปที่ใด ผู้อื่นต่างต้องเรียกขานอย่างให้เกียรติด้วยความเคารพนบนอบว่า ‘ท่านโหวน้อย’
ผู้ที่ทำให้เขาใช้คำว่า ‘ท่าน’ ได้นับว่ามีอยู่ไม่มากดังนั้นเจียงเสวี่ยหนิงซึ่งชาติก่อนเอาแต่คิดจะเป็นฮองเฮาจึงลอบจดจำใส่ใจ เมื่อตั้งใจสืบข่าวก็พบว่าเสิ่นเจี้ยเป็นถึงหลินจืออ๋อง นอกจากนี้เมืองหลวง ยังลือกันอีกว่าฝั่าบาททรงไร้พระโอรสและคิดจะแต่งตั้งเสิ่นเจี้ยให้เป็นพระอนุชารัชทายาท[1]
ด้วยเหตุนี้ จากเดิมที่รู้จักโดยไม่ได้เจตนา ก็กลายเป็นเข้าหาโดยเจตนา
ต่อมาจวนหย่งอี้โหวเกิดเรื่อง นางจึงได้อภิเษกสมรสกับเสิ่นเจี้ยสมดังปรารถนา
หลังจากนั้นไม่ถึงสองปี ฝั่าบาทสวรรคตด้วยพระอาการประชวร มอบราชบัลลังก์แก่เสิ่นเจี้ยส่วนนางก็กลายเป็นฮองเฮา
แม้ว่าเสิ่นเจี้ยจะเจริญวัยอยู่ภายในวังหลวงมาตั้งแต่เล็ก แต่กระนั้นกลับแตกต่างจากพี่น้องคนอื่น เขามีจิตใจดีงามมากเกินไปจนมักเป็นห่วงเป็นใยผู้อื่น นิสัยอ่อนโยนมากเกินไปจนถึงขั้นอ่อนแอ แม้เป็นคนเจ้าแผนการ ทว่ากลับไม่อาจหักใจนำมาใช้งานกับผู้คนได้ ร้ายแรงถึงขั้นที่ว่าไม่อาจสยบขุนนางบู๊บุ๋นน้อยใหญ่ในราชสำนักต้องให้เซี่ยเวยซึ่งเป็นราชครูคนใหม่ขององค์รัชทายาทเป็นผู้ดูแลและจัดการให้เสมอ
แต่ท้ายที่สุดก็ยังถูกคนวา
