้อีกพ่ะย่ะค่ะ”
เสิ่นเจี้ยผงกศีรษะโดยไม่รู้ตัว
เพียงแต่เพิ่งผงกศีรษะเสร็จไป เขาก็รู้สึกว่าไม่ถูกต้อง “ผู้ที่ควรรู้จักวางตนคือเจ้าไม่ใช่หรือ?หากเรื่องแพร่ออกไป แล้วจะให้ผู้อื่นตบแต่งกับคนดี ๆ ได้อย่างไรกันเล่า?”ดวงตาอันคมกริบของเด็กหนุ่มเป็นประกายวาบเล็กน้อย เพียงยิ้มแย้มแล้วกล่าวว่า “ในเมื่อกระหม่อมเป็นผู้ตามใจ ก็ต้องให้กระหม่อมเป็นผู้สู่ขอ”
——————–
1. เซียนเซิงในสมัยโบราณใช้เป็นคำสรรพนามเรียกผู้เชี่ยวชาญศาสตร์วิชาหรือสามีบางครั้งยังถูกใช้เป็นสรรพนามเรียกเพื่อแสดงความเคารพต่อบุรุษด้วย
