งออกว่าราชการหลังม่าน
แต่แล้วผู้สืบสันตติวงศ์จากราชสกุลเดียวกันยังไม่ทันได้ขึ้นครองราชย์ ระหว่างรีบรุดมายังเมืองหลวงกลับถูกกบฏนิกายสวรรค์ตัดศีรษะแขวนไว้ที่ประตูเมือง
ยามนี้ถึงคราวของนางแล้วเจียงเสวี่ยหนิงกะพริบตาเบา ๆ แพขนตาดกหนาและงามงอนทอดเป็นเงาเบาบางอยู่ใต้ดวงตา ทำให้สีหน้าของนางในยามนี้แฝงไว้ด้วยความโศกเศร้าและอ้างว้างอันยากจะคาดเดาขึ้นมาอีกหลายส่วน
โหยวฟางอิ๋นมองนางด้วยความสะท้อนใจเล็กน้อย
ทว่านางกลับวางที่เขี่ยกำยานพร้อมปิดฝาหยิบกล่องผ้าแพรสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่ขึ้นมาจากโต๊ะ ก่อนจะเปิดออก ในนั้นมีตราราชลัญจกรหยกวางอยู่อย่างโดดเด่นเป็นสง่า พร้อมกับพระราชเสาวนีย์ซึ่งนางเขียนและลงตราประทับเรียบร้อยไปตั้งแต่หนึ่งชั่วยามก่อนหน้านี้พระราชเสาวนีย์ระบุว่านางยินดีฝังร่างไปพร้อมอดีตฮ่องเต้ ขอราชครูเซี่ยเวยจงช่วยดูแลประคับประคองบ้านเมือง ช่วยดูแลราชกิจและคัดเลือกผู้ปกครองผู้ปราดเปรื่องมาสืบทอดราชบัลลังก์
เจียงเสวี่ยหนิงพลันเงยศีรษะและทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง
ไม่รู้ว่าหิมะที่ตกมาตลอดทั้งคืนหยุดไปตั้งแต่เมื่อใด
แสงตะวันอันเรืองรองส่องทะลุหมู่เมฆครึ้มทอดผ่านหน้าต่างมืดมิดและวังเวงของตำหนักก่อเป็นลำแสงสว่างเจิดจ้าสายหนึ่งนางเอ่ยด้วยเสียงอันแผ่วหวิว “หากรู้แต่แรกว่าจะมีจุดจบเช่นวันนี้ เหตุใดต้องพยายามอยากได้ใคร่มีด้วยนะ? ไม่สู้ออกเดินทางหมื่นลี้ ชื่นชมขุนเขาสายน้ำที่ทอดยาว เป็นนกน้อยที่มีอิส
