หารแห่งราตรี ทันใดนั้นเขาก็เกิดความคิดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เขาเริ่มฝึกฝนเคล็ดวิชาปราณยุทธ์ชิงหง แล้วใช้นิ้วกลางสัมผัสตัวอักษรวิหารแห่งราตรี ก่อนที่ตัวอักษรเหล่านั้นพลันกลายเป็นสีเขียวขึ้นมาทันที
เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ปราณยุทธ์ไหลออกจากนิ้วมือของหลี่ลี่อย่างฉับพลัน แล้วก็ไหลซึมเข้าไปในตำราวิหารแห่งราตรี
เขาตกใจจนรีบชักมือกลับ ปราณยุทธ์ก็ขาดออกจากกันในทันที ในตอนนี้ปราณยุทธ์บางส่วนยังคงอยู่ในนิ้วมือของเขา ทว่าสีเขียวบนนิ้วมือกลับจางลงไปมาก หลี่ลี่รู้สึกว่าปราณยุทธ์ในนิ้วของเขาหายไปเป็นจำนวนมาก
“ที่แท้ตำราวิหารแห่งราตรีก็ต้องการดูดซับปราณยุทธ์” เขาสังเกตการเปลี่ยนแปลงของตำราวิหารแห่งราตรีอย่างตั้งใจ ดูเหมือนว่าจะชัดเจนขึ้นเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะจิตใจของเขาที่คิดไปเองหรือเป็นความจริงกันแน่
หลังจากคิดอยู่ครู่ใหญ่ หลี่ลี่ก็รู้สึกว่าพลังที่ตำราวิหารแห่งราตรีต้องการก็คือปราณยุทธ์… ตำราวิหารแห่งราตรีกับผู้ฝึกฝนมีความคล้ายคลึงกัน นั้นคือสามารถดูดซับปราณจากสวรรค์และโลก แล้วแปรผันให้เป็นปราณยุทธ์ได้ เช่นเดียวกับผู้ฝึกฝนวิชายุทธ์
ปราณจากสวรรค์และโลกนั้นเทียบไม่ได้กับปราณยุทธ์โดยตรงเช่นนี้ หากมอบปราณยุทธ์ให้ตำราวิหารแห่งราตรีในปริมาณมากได้ ของวิเศษชิ้นนี้ก็จะใช้งานได้อีกครั้ง
เมื่อหลี่ลี่คิดได้ดังนั้น เขาขบกรามแน่น ส่งปราณยุทธ์ทั้งหมดในร่างกายเข้าไปในตำราวิหารแห่งราตรี
วิหารแห่งราตรีก็
