บทที่ 4 เคล็ดวิชาปราณยุทธ์ชิงหง
ในยามนี้หลี่ลี่กำลังอ่านตำราอย่างใจเย็น ขณะเดียวกันก็จัดเรียงตำราไปด้วย ในที่สุดช่วงบ่ายของวันที่เจ็ดเขาก็จัดเรียงตำราครบหนึ่งหมื่นเล่มแล้ว…
หลี่ลี่กำลังมุ่งหน้าไปที่ห้องเก็บตำราเพื่อพบผู้ดูแลหลิว ทันทีที่เข้าไป เขาก็ยิ้มและโค้งคำนับ ก่อนจะกล่าวขึ้น “ผู้ดูแลหลิว ข้าได้กระทำผิด วันนั้นท่านได้สั่งสอนและตักเตือนข้า แต่ข้ากลับดื้อรั้นและต่อต้านท่าน มาในวันนี้ ข้าได้คิดทบทวนอย่างถี่ถ้วนแล้วว่าไม่ถูกต้อง จึงมาขออภัยท่าน”
ผู้ดูแลหลิวกำลังเขียนสมุดบันทึกอยู่ เขาไม่เงยหน้าขึ้นมาและเอ่ยด้วยน้ำเสียงดูถูก “เด็กยากไร้อย่างเจ้า บัดนี้รู้ตัวแล้วหรือ? แต่มันก็สายไปเสียแล้ว อย่างไรเสีย เจ้าก็ไม่สามารถอยู่ในสำนักได้อีกแล้ว ด้วยพรสวรรค์อันต่ำต้อยของเจ้า ข้าว่าเจ้าควรจะรีบออกไปจากที่นี่เสียจะดีกว่า พูดตามตรง หลานชายของข้าในปีนี้ไม่ได้เข้าร่วมสำนักเพราะความประมาทของเขาเอง ถึงกระนั้นข้าจะให้หินวิญญาณแก่เจ้าห้าก้อน แล้วรีบออกไปเงียบ ๆ เถิด…”
“หืม ท่านเข้าใจผิดแล้ว” หลี่ลี่รีบขัดคำพูดของเขาทันที
“ข้าได้จัดหมวดหมู่ตำราและทำบันทึกรายชื่อตำราครบหนึ่งหมื่นเล่มไปเมื่อครู่แล้ว นี่คือบันทึกรายชื่อตำราทั้งหมด ข้าเคยทำงานเป็นผู้ดูแลในหอตำราแห่งหนึ่งมาก่อน… ข้าไม่ได้แจ้งต่อผู้ดูแลหลิว ทำให้ท่านต้องเป็นกังวล จึงได้สั่งสอนข้า จนเกิดความเข้าใจผิดเช่นนี้…”
ทันทีที่หลี่ลี่กล่าวจบ ผู้ดูแลห
