ห้เจ้าห้าก้อน และถ้าทำเสร็จเร็วกว่ากำหนดหนึ่งวัน ข้าจะให้เจ้าเพิ่มอีกหนึ่งก้อน”
หลี่ลี่ตาเป็นประกายและพูดเสียงดังว่า “ผู้ดูแลหลิวพูดเองนะ อย่ากลับคำล่ะ”
ผู้ดูแลหลิวยิ้มเยาะแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “กลับคำงั้นหรือ? สิ่งสำคัญที่สุดของผู้สอนคือการเป็นแบบอย่างที่ดี หากทำเรื่องผิดสัญญา ฝ่ายวินัยจะยังให้ข้าเป็นผู้สอนต่อหรือ? เจ้าวางใจได้ ข้าจะไม่โกงเจ้า แต่ถ้าหากเจ้าทำไม่เสร็จ เจ้าจะยอมออกไปจากสำนักหมิงเยว่โดยสมัครใจหรือไม่? การเดิมพันก็ต้องมีการแลกเปลี่ยนไม่ใช่หรือ?”
“ได้ เช่นนั้นก็ตกลงกันตามนี้ หากข้าทำไม่สำเร็จภายในสิบวัน ข้าจะยอมออกจากสำนักหมิงเยว่!”
เมื่อผู้ดูแลหลิวได้ยินดังนั้นก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง รีบเขียนข้อตกลงที่ทั้งสองพูดกันไว้แล้วประทับตราให้เรียบร้อย ก่อนจะแบ่งเป็นสองฉบับ
เมื่อได้รับสัญญา ผู้ดูแลหลิวส่งเสียงหัวเราะในลำคอ แล้วเดินจากไปด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง เขาคิดในใจ… หลานชายของเขาทำผิดพลาดระหว่างการทดสอบเข้าเรียน จึงไม่สามารถเข้าสำนักหมิงเยว่ได้ ทว่าบัดนี้มีคนโง่เขลาคนหนึ่งสละสิทธิ์ให้แล้ว ไว้ถึงเวลานั้น เขาค่อยนำของขวัญไปมอบให้ท่านอาจารย์ใหญ่ แล้วขอให้หลานชายของเขาเข้ามาแทนที่
หลังจากผู้ดูแลหลิวออกไปแล้ว หลี่ลี่ก็เอามือลูบใบหน้าที่เพิ่งโดนตบ จากนั้นก็เริ่มจัดเรียงตำราต่อ…
ด้วยความสามารถในการมองเห็นในความมืดได้ดี หนึ่งวันของหลี่บี่เทียบเท่ากับสองวันของคนอื่น ๆ อีกทั้งเขาย
